كسانی هستند كه میبخشند و از رنج و لذت فارغند و سودای فضیلت و تقوا نیز در سر ندارند همچون درخت عطرآگین «مورد» كه در درهای دور شمیم جان پرورش را به هر نفس به دست نسیم میسپارد خداوند از دستهای چنین بخشندگانی با آدمیان سخن میگوید و از پشت چشم آنان بر زمین لبخند میزند