خانه دوست كجاست ؟ در فلق بود كه پرسید سوار آسمان مكثی كرد رهگذر شاخه نوری كه به لب داشت به تاریكی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسیده به درخت كوچه باغی است كه از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است می روی تا ته آن كوچه كه از پشت بلوغ سر بدر می آرد پس به سمت گل تنهایی می پیچی دو قدم مانده به گل پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی كودكی می بینی رفته از كاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور و از او می پرسی خانه دوست كجاست؟

khahesh mikonam tina joon to vaghean dokhtare khanoomi hasti khoshhalam az ashnaeet

مرده ام در کو چه های بی کسی. سنگ قبرم را نمیسازد کسی. سوخته ام خاکسترم را باد برد. بهترین یارم مرا از یاد برد.