من دریافتم که انسانی هراندازه مصمم به خوشبخت زیستن باشدهمان اندازه خوشبخت وسعادتمندزندگی خواهدکرد(ابراهام لینکن)

با گریه هایت غسل دادی پیكرم را پیچیدهای در پارچه پر تا سرم من مرده ام ؟نه تو خیالاتی شده ای گریه ست می بینی كه چشمان ترم را تنها سه تا چیز است كه هی دوست دارم یك جمله ی یك روز بالا می پرم را دو تیر برق كوچه را در فصل پاییز سه عكس برگردان جلد دفترم را كه دختری به نام نل بود سفر كرد به سرزمینی كه ببیند مادرم را نان داد یا نه كتاب فارسی بود با با نوشته كودكان لاغرم را با شعر های خشك و خالی سیر كردم و میگذارم شعر اسم دخترم را در رختخواب چشمهایم خواب رفتم چون بچه بودم خیس كردم بسترم را آنقدر رفتم در خودم دیدم گرفته از كو.دكیا هاله ای دور و برم را خیلی نشستم تا بیایی كه بگویم باید ببینی روزهای آخرم را

« له‎و وڵاته‎ی رۆژه‎كانی كورت و ته‎م و مژاوین و ئاسمان هه‎ورو هه‎ڵایه ، مناڵانێك له دایك ده‎بن ، كه باكیان له مه‎ر‎گ نیه . » « پترارك »