سلام واقعا موافقم.چشمهایش كتاب فوق العاده ایه.بااینكه چندین بار خوندمش ولی بازم برامتازگیداره

آبراهام مازلو: انسان در ذات خود تمایلی به سمت کمال وشکوفایی هر چه بیشتر ذات انسانیش ابراز می دارد. درست همانطوریکه در طبیعت میوه ی درخت بلوط به سوی تبدیل شدن به درزخت بلوط جلو می رود یا ببری که به سمت خصایل ببر گونه پیش می رود و یا اسبی که اسب گونه می شود .اما انسان را قالب نمی زنند و یا به شکل انسان در نمی آورندو یا به او نمی آموزند انسان باشد. نقش محیط این است که به او اجازه دهد یا به او کمک کند تا استعدادهای بالقوه ی خویش راشکوفا سازد نه استعدادهای محیطش را .محیط به او استعداد بالقوه و توانایی نمی دهد او آنهارا در شرف تکوین یا مرحله ی جنینی همانطوری که دست و پای جنینی دارد . خلاقیت خود انگیختگی فردیت اصالت اهمیت د ادن به دیگران توانایی عشق ورزیدن اشتیاق نسبت به حقیقت همه و همه امکانات جنینی است که متعلق به افراد گونه اوست همانطوری که بازوان پاها مغز و چشم هایش متعلق به اوست.

salam tavalodet mobarak azizzzzzzzz ishalaaaaaa tavalode 120 salegit khosh bashi bye