Ogrendim ki Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsiniz Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz Gerisini karsi tarafa birakirsiniz Ogrendim ki Guveni gelistirmek yillar aliyor Yikmak bir dakika Ogrendim ki Hayatinda nelere sahip oldugun degil Kiminle oldugun onemli Ogrendim ki Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mumkun Ama sonrasi icin bir seyler bilmek gerek Ogrendim ki Kendini en iyilerle kiyaslamak degil Kendi en iyinle kiyaslamak sonuc getirir Ogrendim ki Insanlarin basina ne geldigi degil O durumda ne yaptiklari onemli Ogrendim ki Ne kadar kucuk dilimlersen dilimle Her isin iki yuzu var Ogrendim ki Olmak istedigim insan olabilmem Cok vakit aliyor Ogrendim ki Karsilik vermek Dusunmekten cok daha basit Ogrendim ki Butun sevdiklerinle iyi ayrilman gerek Hangisi son gorusme olacak bilemiyorsun Ogrendim ki 'Bittim' dedigin andan itibaren Pilinin bitmesine daha cok var Ogrendim ki Sen tepkilerini kontrol edemezsen Tepkilerin hayatini kontrol eder Ogrendim ki Kahraman dedigimiz insanlar Bir sey yapilmasi gerektiginde Yapilmasi gerekeni Sartlar ne olursa olsun yaparlar Ogrendim ki Affetmeyi ogrenmek deneyerek oluyor Ogrendim ki Bazi insanlar sizi cok seviyor Ama bunu nasil gosterecegini bilemiyor Ogrendim ki Ne kadar ilgi ve ihtimam gosterseniz Bazilari hic karsilik vermiyor Ogrendim ki Para ucuz bir basari Ogrendim ki En iyi arkadasla sikici an olmaz Ogrendim ki Dustugun anda seni tekmeleyecegini dusunduklerinden bazilari Kaldirmak icin elini uzatir Ogrendim ki Iki insan ayni seye bakip Tamamen farkli seyler gorebilir Ogrendim ki Asik olmanin ve aski yasamanin cok cesidi vardir Ogrendim ki He sartta kendisiyle durust kalanlar Daha uzun yol yuruyor Ogrendim ki Hic tanimadigin insanlar iki saat icinde senin hayatini degistirir Ogrendim ki Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatir Ogrendim ki Duvarda asili diplomalar Insani insan yapmaya yetmez Ogrendim ki Ask kelimesi ne kadar cok kullanilirsa, anlam yuku o kadar azalir Ogrendim ki Karsindakini kirmamak ve inanclarini savunmak arasinda cizginin nereden gectigini bulmak zor Ogrendim ki Gercek arkadaslar arasina mesafe girmez Gercek asklarin da Ogrendim ki Tecrubenin kac yasgunu partisi yasadiginizla ilgisi yok Ne tur deneyimler yasadiginizla var Ogrendim ki Aile hep insanin yaninda olmuyor Akrabaniz olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve guven ogrenebiliyorsunuz Aile her zaman biyolojik degil Ogrendim ki Ne kadar yakin olursa olsunlar En iyi arkadaslar da ara sira uzebilir Onlari affetmek gerekir Ogrendim ki Bazen baskalarini affetmek yetmiyor Bazen insanin kendisini affedebilmesi gerekiyor Ogrendim ki Yureginiz ne kadar kan aglarsa aglasin Dunya sizin icin donmesini durdurmuyor Ogrendim ki Sartlar ve olaylar Kim oldugumuzu etkilemis olabilir Ama ne oldugumuzdan kendimiz sorumluyuz Ogrendim ki Iki kisi munakasa ediyorsa Bu birbirlerini sevmedikleri anlamina gelmez Etmemeleri de sevdikleri anlamina gelmez Ogrendim ki Her problem kendi icinde bir firsat saklar Ve problem, firsatin yaninda cuce kalir Ogrendim ki Sevgiyi cabuk kaybediyorsun, pismanligin uzun yillar suruyor

رسیدن به کمال در نیویورک، بروکلین، مدرسه ای هست که مربوط به بچه های دارای ناتوانی ذهنی است. در ضیافت شامی که مربوط به جمع آوری کمک مالی برای مدرسه بود، پدر یکی از این بچه ها نطقی کرد که هرگز برای شنوندگان آن فراموش نمی شود... او با گریه فریاد زد: کمال در بچه من "شایا" کجاست؟ هرچیزی که خدا می آفریند کامل است. اما بچه من نمی تونه چیزهایی رو بفهمه که بقیه بچه ها می تونند. بچه من نمی تونه چهره ها و چیزهایی رو که دیده مثل بقیه بچه ها بیاد بیاره.کمال خدا در مورد شایا کجاست ؟! افرادی که در جمع بودند شوکه و اندوهگین شدند ... پدر شایا ادامه داد: به اعتقاد من هنگامی که خدا بچه ای شبیه شایا را به دنیا می آورد، کمال اون بچه در روشی هست که دیگران با اون رفتار می کنند و سپس داستان زیر را درباره شایا گفت: یک روز که شایا و پدرش در پارکی قدم می زدند تعدادی بچه را دید که بیسبال بازی می کردند. شایا پرسید : بابا به نظرت اونا منو بازی میدن...؟! پدر شایا می دونست که پسرش بازی بلد نیست و احتمالاً بچه ها اونو تو تیمشون نمی خوان، اما او فهمید که اگه پسرش برای بازی پذیرفته بشه، حس یکی بودن با اون بچه ها می کنه. پس به یکی از بچه ها نزدیک شد و پرسید : آیا شایا می تونه بازی کنه؟! اون بچه به هم تیمی هاش نگاه کرد که نظر آنها رو بخواهد ولی جوابی نگرفت و خودش گفت: ما 6 امتیاز عقب هستیم و بازی در راند 9 است. فکر می کنم اون بتونه در تیم ما باشه و ما تلاش می کنیم اونو در راند 9 بازی بدیم... درنهایت تعجب، چوب بیسبال رو به شایا دادند! همه می دونستند که این غیر ممکنه زیرا شایا حتی بلد نیست که چطوری چوب رو بگیره! اما همینکه شایا برای زدن ضربه رفت ، توپ گیر چند قدمی نزدیک شد تا توپ رو خیلی اروم بیاندازه که شایا حداقل بتونه ضربه ارومی بزنه... اولین توپ که پرتاب شد، شایا ناشیانه زد و از دست داد! یکی از هم تیمی های شایا نزدیک شد و دوتایی چوب رو گرفتند و روبروی پرتاب کن ایستادند. توپگیر دوباره چند قدمی جلو آمد و اروم توپ رو انداخت. شایا و هم تیمیش ضربه آرومی زدند و توپ نزدیک توپگیر افتاد، توپگیر توپ رو برداشت و می تونست به اولین نفر تیمش بده و شایا باید بیرون می رفت و بازی تمام می شد... اما بجای اینکار، اون توپ رو جایی دور از نفر اول تیمش انداخت و همه داد زدند : شایا، برو به خط اول، برو به خط اول!!! تا به حال شایا به خط اول ندویده بود! شایا هیجان زده و با شوق خط عرضی رو با شتاب دوید. وقتی که شایا به خط اول رسید، بازیکنی که اونجا بود می تونست توپ رو جایی پرتاب کنه که امتیاز بگیره و شایا از زمین بره بیرون، ولی فهمید که چرا توپگیر توپ رو اونجا انداخته! توپ رو بلند اونور خط سوم پرت کرد و همه داد زدند : بدو به خط 2، بدو به خط 2 !!! شایا بسمت خط دوم دوید. دراین هنگام بقیه بچه ها در خط خانه هیجان زده و مشتاق حلقه زده بودند. همینکه شایا به خط دوم رسید، همه داد زدند : برو به 3 !!! وقتی به 3 رسید، افراد هر دو تیم دنبالش دویدند و فریاد زدند: شایا، برو به خط خانه...! شایا به خط خانه دوید و همه 18 بازیکن شایا رو مثل یک قهرمان رو دوششان گرفتنند مانند اینکه اون یک ضربه خیلی عالی زده و کل تیم برنده شده باشه... پدر شایا درحالیکه اشک در چشم هایش بود گفت: اون 18 پسر به کمال رسیدند...

مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن شعر بودن بسرای ، بال پروازم کن همچو ویرانه منم ، از تو آباد شوم بغض بی صدا منم ، از تو فریاد شوم مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن باغ بی ترانه ام ، نغمه پردازم کن مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن باغ بی ترانه ام ، نغمه پردازم کن * * * * * شب تاریک دلم ، از تو مهتاب شود مشکلی نیست مگه با تو ، سهل و آسان نشود شبی پُرستاره ام ، گر تو ماهم باشی پُر سرمست و غرورم ، گر تو یارم باشی ببار بر من که برویم ، از تو سرمست شوم از تو پُرریشه شوم ، از تو پُرباره شوم مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن باغ بی ترانه ام ، نغمه پردازم کن مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن باغ بی ترانه ام ، نغمه پردازم کن * * * * * شب تاریک دلم ، از تو مهتاب شود مشکلی نیست مگه با تو ، سهل و آسان نشود شبی پُرستاره ام ، گر تو ماهم باشی پُر سرمست و غرورم ، گر تو یارم باشی ببار بر من که برویم ، از تو سرمست شوم از تو پُرریشه شوم ، از تو پُرباره شوم مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن باغ بی ترانه ام ، نغمه پردازم کن مرا از نو بنویس ، از نو آغازم کن باغ بی ترانه ام ، نغمه پردازم کن