مثل پرنده باش که کوشاست و نحیف، لحظه ای می نشیند و آواز می خواند و احساس می کند که شاخه میلرزد، ولی به آواز خواندن ادامه می دهد چون مطمئن است بال و پر پرواز دارد. (ویکتور هوگو)

آن زمان كه دوستمان می داشتند ، دوستشان نداشتیم. آن زمان كه قدرمان را می دانستند ، قدرشان را ندانستیم و آن زمان كه ما را گرامی می داشتند ، گرامیشان نداشتیم . و حال كه به قدر وارزششان پی بردیم آنها هستند كه ما را ترك خواهند گفت . زیرا كاسه صبر هر چه قدر هم كه بزرگ باشد سرانجام روزی لبریز خواهد شد.

shoma chera goftegooye zendeye mano rad mikonin