زندگی دفتری از خاطرهاست ... یک نفر در دل شب ، یک نفر در دل خاک ... یک نفر همدم خوشبختی هاست ، یک نفر همسفر سختی هاست ،چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد... ما همه همسفریم

vaghean ta nakhai bet nemidan age vaght kardin ( va manam vaght dashtam) ye bahsio dos daram darbareye in jomlei ke neveshtiin bokonim ya hagh

همه را، همه را دوست دارم هم او را كه ما را می بیند و انگار كه نمی بیند هم او را كه تنها به نامی از او دلخوشیم هم او را كه خداحافظ ما را می شنود و نمی شنود و بالا می رود هم او را كه سلام ما را شانه می اندازد بالا! هم او را كه میگفت با هم باشیم كه گفت:با تو ، با هم و با اوییم حتی هم او! گر چه می دانستیم كه او حتی با خود خود نیست چه رسد با من من! او را هم از صمیم دل دوست دارم چرا كه خاطره های قشنگ و زخمی این دل نامراد، با او همه بسر شد همه را دوست دارم حتی پاره های تنم را كه خطاها و پریشانیهای مرا در می گذرند و می بخشند ... محض رضای گلی كه بو و عطر و لحن قشنگ مریم دارد همه را دوست داشته باشیم.