وقتی دهکده ای آتش می گیرد همه دودش را می بینند اما وقتی قلبی آتش می گیرد کسی شعله اش را نمی بیند.

بزن نی زن که بس دلگیرم امشب خدا داند ز غم می میرم امشب به جان آمد دلم زین زندگانی فغان از جور و از بی همزبانی بزن نی زن از این نالان ترم کن آتش به دل خاکسترم کن بزن نی زن که دلتنگ از زمانم بزن نی زن که رسوای جهانم از این سازت مرا غمگین ترم کن مرا آتش زن و خاکسترم کن بزن نی زن که با من هم نوایی تو هم می سوزی و هم درد مایی تو هستی گریه هایم را بهانه بخوان بار دگر از غم ترانه

پرستو جون دلم دریای درده پرستو جون هوای خونه کرده پرستو جون پاهام بسته به زنجیر دلم خونه از این زخمای تقدیر بمیرم وای بمیرم که تو هم با لت شکسته پر پروازتو از غصه بسته مگه یار تو هم رفته ز خونه تو هم موندی بدونه آشیونه همیشه قله ها زیر پرت بود همیشه دشت رؤیا بسترت بود پرستو جون به شهر گل رسیدی گل سرخ منو اونجا ندیدی سراغش رو گرفتی از اقاقی نگاه آشنایی مونده باقی؟ بهش گفتی هوای گریه دارم ؟ دلم می خواد رو شونش سر بذارم؟ پرستو جون دلم از غصه خونه هنوز عطر نگاش مونده تو خونه پرستو جون بگو چشمام به راهه پرستو جون بگو برگرده پیشم دارم از دست غم دیوونه میشم پرستو جون بمیرم وای بمیرم تو هم بالت شکسته ، پر پروازتو از غصه بسته