موطن آدمی را بر هیچ نقشه ای نشانی نیست ! موطن آدمی تنها در قلب كسانیست كه دوستشان می دارند .

بگذار سر به سینه من تا که بشنوی ، آهنگ اشتیاق دلی دردمند را. شاید که بیش از این ،نپسندی به کار عشق ، آزار این رمیده سر در کمند را. *** بگذار سر به سینه من تا بگویمت : اندوه چیست ،عشق کدامست،غم کجاست؟ بگذار تا بگویمت :این مرغ خسته جان ، عمری است در هوای تو از آشیان جداست. *** دلتنگم آنچنانکه:اگر ببینمت به کام، خواهم که جاودانه بنالم به دامنت شاید که جاودانه بمانی کنار من ، ای نازنین ،که هیچ وفا نیست با منت *** تو،آسمان آبی آرام و روشنی، من ،چون کبوتری که پرم در هوای تو یک شب ستاره های تو را دانه چین کنم! با اشک شرم خویش بریزم به پای تو ، *** بگذار تا ببوسمت ،ای نوشخند صبح بگذار تا بنوشمت ، ای چشمه شراب. بیمار خنده های توام ،بیشتر بخند! خورشید آرزوی من ،گرم تر بتاب!

سلام سارا جان تولدت مبارک انشالله باقی عمرت با عزت و افتخار در کنار خانواده خوش باشی