بابک ا

چقدر سخته دلت بخواد گریه کنی اما بترسی که کسی اشکات و ببینه چقدر سخته دلت بخواد داد بزنی اما بترسی که کسی صدات و بشنوه و چقدر سخته بخوای بمیری ولی بترسی که کسی نیست واست اشک بریزه و باور کرده ام دنیا چنان هم با وفا نیست و بودن یا نبودن انقدر ارزش ندارد و امروز است می دانم که من باشم " نباشم برای هیچ کس دیگر مهم نیست

امروز را به باد سپردم امشب , كنار پنجره , بیدار مانده ام . دانم كه بامداد , امروز دیگری را با خود می آورد . تا من دوباره آن را بسپارمش به باد !

هر سپیده دمی ، لبخند روشن خداوند است به روی زندگی ، هرطلوعی ، فرصتی ست تازه برای ما ، که بیدار شویم ، از نو به دنیا بیاییم و بدین سان ، مدام خود را بیافرینیم . . .

نزدیك صبح بود : خدا بر زمین چكید و فصل سرخ رویش انسان فرا رسید دروازه های روز به تدریج وا شدند وقطره قطره روی زمین زندگی چكید هر قطره آدمی شد و لغزید روی خاك هر قطره بنده ای شد و به گوشه ای خزید هر كس به گونه ای به وجود آمد از خودش رنگ یكی سیاه و رنگ یكی سفید *** من ایستاده بودم و چشمان خیس من هر لحظه انتظار تو را داشت می كشید كه تو نیامدی و مرا رنگ شب گرفت كه تو نیامدی و مرا مرگ می وزید من آرزو شدم كه بیاید كسی كه نیست افسوس و درد گمشده من نمی رسید باران گرفت ... و اتوبان خیس مرگ شد بارن گرفت و بغض زمین را كسی ندید این زندگی چقدر حقیره ست و بی فروغ! وقتی تو نیستی ...تو ... تو...ای آیه امید دلگیرم از وجود خودم بی حضور تو دلگیرم از كسی كه مرا بی تو آفرید

ای بی وفا رسم وفا از غم نیاموزی چرا ؟ غم با همه بیگانگی هر شب به ما سر میزند...!