ذهـــن واژه ها را می شناســـد / و "خود " سکوتـــــ را /ذهن چیـــزی نیستــــــ جز تمامی کلماتـــــی که اندوخته ای !!! /ســــکوتـــــ همان چیــــزی استــــــ که همیشـــــه با تو بوده و اندوختنی نیستــــــ ./ معنا ی " خـــود " همین استــــ .!/ "خـــــود " کیفیت ذاتی توستــــ . /
روزگار تنها را بفرساید ، و آرزوها را تازه نماید ، و مرگ را نزدیک آرد ، و امیدها را دور و دراز دارد . کسى که بدان دست یافت رنج دید ، و آن که از دستش داد سختى کشید . [نهج البلاغه]
