بازواشد ز چشمه ی نوشی همچو باران زلال ژ ناز و نگاه باز در جام ِجان ِمن سر داد همچو مهتاب باده ای دلخواه بازم از دست می برد نگهی نگهی چون شراب مستی بخش چه نگاهی که همچو بوی گلاب می شود در مشام ِجانم پخش آه می نوشمت چو شیره ی گل چیستی ای نگاه ِناز آلود ! تو گلابی ، گلاب ِشهد آگین تو شرابی ، شراب ِگل پالود چه شرابی کزان پیاله ی چشم همجو لغزاب ِساغر ِلبریز می چکد خوش به کام تشنه ی من آتش افروز و آرزو انگیز آه پیمانه ای دگر که هنوز می گدازد ز تشنگی جگرم چه شرابی تو ؟ وه چه شورانگیز سر کشیدم تو را و تشنه ترم

سلام ببخشید وقتتون را میگیرم در باره دلیل ماونت کلوپ اشی مشی می خواستم بپرشم.....؟؟؟؟؟

" باری ؛ زرتشت در مردم نگریست و حیران بود. سپس چنین گفت : انسان بندی است بسته میان حیوان و ابر انسان ؛ بندی بر فراز مغاکی. فرارفتنی ست پر خطر ؛ در – راه – بودنی پر خطر ؛ واپس نگریستنی پر خطر ؛ لرزیدن و درنگیدنی پر خطر. آنچه در انسان بزرگ است این است که او پل است نه غایت ؛ آنچه در انسان خوش است این است که او فراشدی ست و فروشدی" . فردریش نیچه