باز هم شب شده است . باز پنجره تنهایی دست لرزان من را می طلبد من پرستوی مهاجر بودم ، هر کجا بال گشودم، من در آمدن وسعت پر حوصله دشت چه تنها بودم. چه غریبی سختی است با چه کس شکوه کنم،با چه کس فاش کنم رنج یک عمر مهاجر بودن من ز بی همدری ، من زبی همسفری با شب و پنجره ها همسفرم. من غریبم در را ه من سرا پا غم و ا ندو ه و خزانم امشب ای خوب ! دست سردم بگیر! هدیه ام راز من است . راز یک عمر مهاجر بودن مارا با زبان زخمی ،ما را با زیک قلب زجنس شیشه باز شب شده است . شب مر ا می فهمد. او صدای سخنم می شنود. او مرا بین همه چلچله ها شیفته تر می داند.

زندگی با آدماش برای من یه قصه بود توی این قصه كسی با كسی آشنا نبود همه خنجر توی دست و خنده روی لبشون توی شب صدایی جز گریه ی بی صدا نبود نمی خوام مثل همه گریه كنم دیگهگریه دل رو دوا نمی كنه قصه های پشت این پنجره ها غم رو از دلم جدا نمی كنه قصه ی ماتم من هر چی كه بود هر چی كه هست قصه ی ماتم قلب خسته ی یه آدمه وقت خوابه دیگه دیره نمی خوام قصه بگم از غم و غصه برات هر چی بگم بازم كمه نمی خوام مثل همه گریه كنم دیگه گریه دل رو دوا نمی كنه قصه های پشت این پنجره ها غم رو از دلم جدا نمی كنه

0000000000000000000000000000000 0000000000000000000000000000000 0000000777770000000777770000000 0000077777777700077777777700000 0000777777777770777777777770000 0000777777777777777777777770000 7777770000ولنتاین مبارك000077777777 0000077777777777777777777700000 0000007777777777777777777000000 0000000077777777777777700000000 0000000000777777777770000000000 0000000000000777770000000000000 0000000000000007000000000000000