خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی. وقتی عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد . وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی . وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند . وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد . وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود . وقتی تمام درها به رویت بسته است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی و از اعماق قلب تنها و عاشق و گریانت بانگ برمی آوری که: « ای خدای بزرگ دوستت دارم!» و حس می کنی که دیگر تنها نخواهی ماند.

بسیار زیبا و پر شور می نویسی خوشحالم که ارق (عرق)ملی توی انسان هایی مثل من و تو هنوز نمرده و هست بازم ممنونم ز شیر شتر خوردن و سوسمار عرب تا بدانجا رسانیدست کار که تاج کیانی کند آرزو تفو بر تو ای چرخ گردون تفو... پاینده باشید

salam maryam jonam khpobi azizam