سامان ت

" فردائیان " فردا فردا چه می پرسند ؟ فردائیان مردان بی میراث و بی مهراب می باشند فرزندهای خواب می باشند فردائیان فرزندمن ، فرزند های ما فرزندهای مردمی هستند كه سكه ای ناچیز را درقلبشان چال می كردند اما ایمان خود را رایگان تاراج می كردند فردائیان فرزندهای مردمی هستند كه بر مخلوق ناهید سد گناه می بستند اما گدشته شان را بی تابوت خاك می كردند ما به ظاهر پاسدار حرمت پدرانمان بودیم آیا زمان پس از ما شاهدان را از عمیق گور احضار خواهد كرد؟ وای آن روز كه با چرك كفن هامان آلوده بس ننگ و نامیم وای آن روز كه با سرخی گونه هامان افكندگی سرهامان از ترس پاسخگوی پدرانمانیم فردائیان فریاد خواهند زد : نفرین بر شما و به راستی نفرین بر ما!!