می خوام بگم: دوسِت دارم! به پنجره ! به آسمون! به این شب ِ اینه دزد! به تک درخت ِ کوچه مون! می خوام بگم: دوسِت دارم! به تو! به اسم ِ نقطه چین! به گریه های بی هوا! به کولی ِ کوچه نشین! می خوام بگم: دوسِت دارم! به هر رفیق ُ نارفیق! به شاعرای بی غزل! به جنگلای بی حریق! میخوام بگم: دوسِت دارم! به قاتلم! به روزگار! به اون کسی که میندازه به گردنم طناب ِ دار! دنیای ما عوض می شه، تنها با این جمله ی ناب: دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم تو این عذاب! می خوام بگم: دوسِت دارم! به بادبادک! به مدرسه! به ترکه ی خیس ِ انار، کنار ِ درس ِ هندسه! میخوام بگم: دوسِت دارم! به مرغ ِ عشق ِ بی قفس! به جغد ِ پیر ِ بد صدا! به نی زنای بی نفس! میخوام بگم: دوسِت دارم! به هر چی خوبه، هر چی بد! به خونه های کاگِلی! به سیبای توی سبد! می خوام بگم: دوسِت دارم! به بغض ِ تلخ ِ انتظار! به بدترین فصل ِ سفر! به آخرین سوتِ قطار! دنیای ما عوض می شه، تنها با این جمله ی ناب: دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم تو این عذاب!●

پندهای تلخ : تازه آموختم که نباید با خوک کشتی گرفت، خیلی کثیف می‌‌شوی و مهم‌تر آنکه خوک از این کار لذت می‌برد.

فاصله یه حرف ساده س ، بین دیدن و ندیدن بگو صرفه با کدومه ، شنیدن یا نشنیدن ؟ ما می خواستیم از درختا کاغذ و قلم بسازیم بنویسیم تا بمونیم پشت سایه جون نبازیم اینه ها اونجا نبودن تا ببینیم که چه زشتیم رو درخت با نوک خنجر « زنده باد درخت » نوشتیم زنگ خوش صدای تفریح واسه مون زنگ خطر شد همه چوبای جنگل ، دسته ی تیغ تبر شد کسی معنی خطوط روی کنده رو نفهمید از صدای اره برقی شونه ی درختا لرزید فاصله یه حرف ساده س ، بین دیدن و ندیدن بگو صرفه با کدومه ، شنیدن یا نشنیدن ؟ اگه حرفم رو شنیدی جنگل رو نده به پاییز کاری کن درخت باغچه تن نده به خنجر تیز با جوانه ها یکی شو ! قد بکش ! نگو که سخته ! جنگل تازه به پا کن ! هر یه آدم یه درخته ! فاصله یه حرف ساده س ، بین دیدن و ندیدن بگو صرفه با کدومه ، شنیدن یا نشنیدن ؟ یغما گلرویی