سلام. دوست عزیز خسته نباشید در مورد اینکه زمان چیست ؟ زمان همیشه یکی از مهمترین موضوعات جذاب فکری بشر، از ابتدای تاریخ تفکر تا کنون بوده است. جذابیت این مسئله به حدی بوده است که از فلاسفه یونان باستان و زروانیان آئین زرتشتی گرفته تا عالمان ادیان، دانشمندان علوم طبیعی و فلاسفهء اعصار جدید هرکدام به نوعی سعی درحل این مسئله و پی بردن به چه بودن زمان نموده اند. در طی سالیان دراز تفکر دربارهءزمان، تعاریف و نظریات مختلف و متفاوتی در این رابطه توسط مکاتب فلسفی و علوم طبیعی ارائه شده است. اما در این میان می توان به 2 موضوع و نظریهء تقریباً مشترک در بین این تعاریف اشاره کرد: 1- زمان یک مفهوم است و عینیت ندارد (ماده نیست) 2- درک زمان تنها با ادراک عبارات گذشته، آینده و حال است که امکان پذیر می شود. زمان از دیدگاه من منشاء زمان حرکت است البته زمان خود حرکت نیست و حرکت بدون حضور ماده امکان پذیر نیست و در عین حال ما عینیتی را هم نخواهیم یافت که حرکت نداشته باشد. حرکت چیست ؟ تغییراتی است که در هستی کل در دو مقولهء کمی و کیفی صورت می پذیرندو به عبارتی هر تغییری(کمی-کیفی) به معنای شکل گرفتن حرکت میباشد. تغییر چیست ؟ از این به آن شدن را در هر صورت و شکلی چه در ماده و چه در ماهیت به معنای تغییر در نظر می گیریم. حرکت یکی از شرط های اساسی برای شکل گرفتن زمان به شمار می رود. بشر چگونه به هست بودن زمان پی می برد ؟ بشر با فهم هست بودن خود و خارج از خود در هر لحضه «آن» حال زا به ادارک می برد و با به یاد آوردن چگونگی ماده در قبل (بودن ماده در قبل مکانی) با مفهوم گذشته آشنا می شود و با انتظار قرار گرفتن ماده در بعد (مکانی) آینده را فهم می کند و اینگونه به هست بودن زمان پی می برد اما این به معنا نیست که به چیستی و چگونگی زمان آگاه شده است. بشر در چگونگی فهم گذشته و حال به دلیل احساس و ادارک آنها به صورت عملی مشکلی ندارد اما این سؤال برای او مطرح است که چه عاملی او را قادر به درک آینده و پیش بینی آن می سازد ؟ آینده مفهومی است که تنها در صورتی می توان برای آن مفهوم قائل شده که انتظاری در کار باشد یا به اعتباری هدف و مقصدی موجود باشد، بدین معنا که اگر هدف و انتظاری برای حرکت در کار نباشد نمی توان برای بودنش آینده ای را در نظر گرفت و حرکت بدون هدف بدون آینده خواهد بود. ما با درک طی شدن تغییرات و تکامل هستی کل از نقطه ای معین (آغاز حیات) در جهت رسیدن به هدفی معین است که میتوانیم برای زمان مفهوم قائل شویم، اگر حرکت هدفمند نباشد همانطور که فهمیدیم آینده شکل نخواهد گرفت، و در نبود مقصد حرکت تنها می تواند قانونمند (منظم) باشد و جهت ومعلومی را طی نخواهد کرد، در شرایطی که آینده ای نباشد تا حال به سویش گام بردارد گذشته ای هم شکل نخواهد گرفت و اینگونه همه چیز در حال خلاصه خواهد شد و زمان مفهوم خود را از دست خواهد داد، در حالی که ما به صورت حقیقی در تمام لحضه ها در حال درک گذر زمان هستیم نه سکون آن. به عنوان مثال پاندول یک ساعت را در نظر بگیرید، اگر این جابجایی به صورت مرتب و متوالی (قانونمند) تکرار شود بدون اینکه قدی در کار باشد آیا می توان زمان و گذر آن قابل فهم خواهد بود ؟ حال ببینیم آگاهی مان در مورد چیستی زمان به کجا رسیده است. زمان چیست ؟ جلوه ء حرکت هستی کل با هدفی معین در مسیری مشخص (تکامل) است که گذر آن توسط انسان ادراک و مفهوم می یابد. در نوبت بعد مفهوم نیستی را بررسی خواهم کرد

سلام آقا جواد من سپیده هستم و شما رو در کلوب شهر سازان دیدم من امسال تصمیم دارم برای کارشناسی ارشد برنامه ریزی بخونم و با توجه به اینکه تغییر رشته دادم می خواستم در مورد نوع برنامه ریزی برای خودم کردم از شما راهنمایی بخوام و ببینم اصلا نوع خوندنم درسته با توجه به اینکه شما یکی از موفق ترین در شهر سازی هستید تجربیات شما برای من خیلی ارزنده خواهد بود اگر شما این امکان داره بفرمایید من در قالب یک میل براتون وضعیتم رو توضیح بدم و شما هم لطف کنید کم و کاستهای این برنامه ریزی رو به من بگید پیشاپیش ممنون و متشکرم سپیده

با سلام و خسته نباشید خدمت شما، از اونجاکه راهنمایی های شما همیشه برای من مفید بوده اینبار هم مزاحم شدم تا در زمینه های زیر از شما کمک بخوام، امیدوارم اینبار نیز به من کمک کنید. البته خودم منابعی رو پیدا کردم ولی به خاطر اطمینان یافتن از کامل بودن آنها، مزاحم شما شدم. الان دو مسئله هست که درگیرش هستم؛ 1. موضوع "زمینه گرایی"؛ میخواستم اگه منبعی در این مورد دارین و یا کتابی که میتونه مفید واقع بشه رو به من معرفی کنین، درواقع زمینه گرایی در شاخه های مختلف علوم که بالتبع تو شهرسازی داخل شده و اثر گذاشته رو میخوام بررسی کنم. 2. موضوع "شهرسازی و نقش آن بر رفتارشناسی کودکان"؛ در این زمینه هم اگه امکانش هست کتاب و یا منبعی در اختیارم بذارین ممنون میشم و یا معرفی کنید. با تشکر و سپاس فراوان از شما