روزی یه تاجر بزرگ میره تو یه جزیره دور افتاده و اونجا میبینه یه خانواده فقیر دارند زندگی می کنند.از مرد خانواده می پرسه:روزت رو چطوری میگذرونی؟ مرد فقیر میگه:صبح ها میرم ماهیگیری و به اندازه نیازم ماهی صید میکنم و بقیه روز رو در کنار خانواده می گذرونم,استراحت می کنم, با بچه ها بازی می کنم. مرد تاجر میگه:بهت میگم چیکار کنی تا سرمایه دار بشی.اول تمام روز رو ماهیگیری می کنی تا پول بیشتری به دست بیاری - مرد فقیر میگه:خوب, بعدش چی؟ تاجر میگه:بعد می تونی قایق های بیشتری بخری و چند نفر رو استخدام کنی تا برات ماهیگیری کنند .اونوقت پول خیلی زیادی بدست میاری - مرد فقیر میگه:خوب, بعدش چی؟ تاجر میگه:تازه اون موقع لحظه حساس میرسه. میری تو بورس یه شهر بزرگ سهام میخری.سهامت سود می کنه و اون موقع پولات رو باید با پارو جمع و جور کنی - مرد فقیر میگه:خوب, بعدش چی؟ تاجر میگه:بعد میری تو کار ساخت و ساز ساختمان و اون موقع یکی از بزرگ ترین سرمایه دارهای دنیا می شی - مرد فقیر میگه:خوب, بعدش چی؟ تاجر میگه:اون وقت باقیمونده عمرتو میری توو یه جزیره خلوت و دور افتاده(!)ماهیگیری کنی! استراحت کنی! و با خانواده ات هستی و با بچه هات بازی کنی!!!!!!!!!!!!!

زندگی قصه تلخی‌ست که از آغازش بس که آزرده شدم چشم به پایان دارم... نیست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟ من که منفور زمانم، چه بخوانم‌ چه نخوانم چه بگویم سخن از شهد، که زهر است به کامم وای از مشت ستمگر که بکوبیده دهانم نیست غمخوار مرا در همه دنیا که بنازم چه بگریم چه بخندم چه بمیرم چه بمانم

سهراب سپهری میگوید : مذهب شوخی سنگینی بود که محیط بامن کرد و من سالها مذهبی ماندم بی آنکه خدایی داشته باشم