حمیدرضا خوشنویس

قصه از حنجره ایست که گره خورده به بغض صحبت از خاطره ایست که نشسته لب حوض یک طرف خاطره ها یک طرف پنجره ها در همه آواز ها حرف آخر زیبا ست اخرین حرف تو چیست ؟ که به آن تکیه کنم ! حرف بیداری ماهی دریا ست حرف من حرف من حرف من دیدن تو در فرداها ست...

گاهی همه چیز کمی تیره می نماید باز روشن می شود زود تنها بدان این حقیقتی است بارانی باید تا که رنگین کمان براید و لیموهایی ترش تا شربتی گوارا فراهم شود و شاید روزهایی در سختی تا که از ما انسانهایی توانا بسازد

قشنگترین صدای زندگی تپش قلب توست و قشنگترین روز ،روز شکفتنت. پس برای من بمان و بدان که عاشقانه دوستت دارم .

عاشقان شب زنده دارندو ، دزد هم شب زنده دار هر دو بیدارند اما این کجا و ان کجا!!!!!!!!!! دانه ی فلفل سیاه خال مهرویان سیاه هر دو جان سوزنداما این کجا و ان کجا!! تیغ جلادان کج است وابروی دلدار کج هر دو برانند اما این کجا وان کجا دامن پرچین ان دخت جوان و، صورت مردان پیر هر دو پر چینند اما این کجا وان کجا

وقتی کسی رو دوست داری حاضری جون فداش کنی حاضری دنیا رو بدی، فقط یه بار نگاش کنی به خاطرش داد بزنی، به خاطرش دروغ بگی رو همه چی خط بکشی، حتی رو برگ زندگی وقتی کسی تو قلبته، حاضری دنیا بد باشه فقط اونی که عشقته عاشقی رو بلد باشه قید تموم دنیا رو به خاطر اون می زنی خیلی چیزا رو می شکنی، تا دل اونو نشکنی حاضری قلب تو باشه، پیش چشای او گرو فقط خدا نکرده اون یه وقت بهت نگه برو حاضری هر چی دوس نداشت، به خاطرش رها کنی حسابتو، حسابی از مردم شهر جدا کنی حاضری حرف قانونو، ساده بذاری زیر پات به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب باوفات حاضری جونتو بدی، یه خار توی دستاش نره حتی یه ذره گرد و خاک تو معبد چشاش نره حاضری مسخرت کنن تمام آدمای شهر اما نبینی اون باهات کرده واسه یه لحظه قهر حاضری که هر جا بری به خاطرش گریه کنی بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی حاضری هر چی بشنوی، حتی اگه سرزنشه به خاطر اون کسی که خیلی برات با ارزشه حاضری هر روز سر اون با آدما دعوا کنی غرورتو بشکنی و باز خودتو رسوا کنی حاضری هر کی جز اونو ساده فراموش بکنی پشت سرت هر چی می گن چیزی نگی، گوش بکنی وقتی کسی رو دوست داری، صاحب کلی ثروتی نذار که از دستت بره، این گنج خیلی قیمتی

پروردگارا: بارانیم گردان، تا تمام ابرهای مهاجر را در دل خویش جای بخشم، مرا شب کن، تا آغوش به ستارگانت بگشایم، مرا جاده گردان، تا شاهد عبور مسافران و مهاجرانت باشم و درختی که سایبان و پناه هراس زدگانت...! خدایا جاریم کن، چون رود تا بشویم از تن خاک هرچه پستی و فریب. تا دنیا پر از آب و پاکی و باران باشد.