بــه حــق خـــداى جهــان آفریــــــن جهــان‌دار یكتـــاى جـــان آفریــــــن خداونــــــد بخشنـــــده‌ی مهـــــربان خداونــــــد غفّــارِ روزى رســــــان خداونــــد پـروین و ناهیــد و مهـــر گشاینــده‌ی بـــابِ احســــــان و مهر زدرك خـــرد ذات پاكــــــش بـرون منزّه وجودش ز چند است و چـــون بـــرى از زمان و بـــرى از مكـــان خداونـــــد دانـــاى فـــاش و نــــهان به ختـــم رســـل اشــــــرف انبیـــــا كـــه بالـــَد به او مسنــــــد اصطفـــا محمــــــد پیـــــــام‌آورِ راستیـــــــــن حبیـــب خـــــدا سیّـــد المــــــرسلین به شـــــاه ولایـــــت علــــــىّ ولـــىّ وصـــىّ و پســـرعـــمّ و صهر نـبىّ امـــام مبیـــــن سَـــــروَر اولیـــــــــا جهـــان فضــایل أبــوالأوصیـــــــــا نَمـــود درخشـــــان عـــــدل خـــــدا ظهـــور جمـــــــال ازل، مرتضـــى به زهــــــراى مرضیـــه خیــرالنسا سپهـــر ادب شمـــس بـــرج حیــــــا مثـــال شـــرف دخــت پاك رســـول كـــه حیران بود در مقامش عقــــول بـــه خُلــق و به خویش به بابش نبى بـــه قـــدر و حسب هم طراز علــىّ بـــه حــــــقّ امــــــام دوم، مجتبـــى نهــــــال برومنــــــد بـــاغ صفــــــا مهیـــن سبـــط پیغمبـــر پـــاكْ دیــن گـــل گـــلشن حــلم و عــلم و یقـــین به ســـالار و ســـردار اهــــــل اَبـــا شهیـــد بخــــون خفتــــــه‌ی كربـــلا حسیـــن شهـــامت حسیــــــن وفـــــا كـــه در راه حـق كـــرد جـان را فدا فداكـــاریش دیـــن حــق زنـــده كرد ره و رســــم ایثـــــار پاینــــــده كرد بــــه سجّـــاد مصبـــــاح راه ســـداد ولـــــىّ خداونــــــد زیــــــن عـــــباد كـــه شد مردمـــان را ز راه دعـــــا سوى بینـــش و معـــرفت رهنــــــما به بـــاقر كـــه از عـزّت و احتـــرام پیمبـــــر فرستـــــاد او را ســـــــلام شكافنــــــده‌ی معضــــــلات عـــلوم نگهبـــان آثـــار و محیَــى الرســـوم به صـــادق كـــه انـــواردیــــن خـدا زسعیــــــش بتابیــــد بـــر ماســـــوا غبـــار از رخ دیـــن یــــزدان زدود دَر علـــم بر روى عالــــم گشــــــود به موســى بن جعفر مه عزّ و جـــاه عـــزیز خـــدا رهبـــــر دیــــــن پناه كه بــر او ستـــم هر چــه آمد فزون نـــگردیـــد تسلیــــم هـــــارون دون بـــه حـــقّ علـىّ بن موســـى الرّضا مـــلاذ امــــــم مفخــــــــــر اولیــــــا اَمـــان الْـــورى صـــاحب معجزات امیـــن خــــــدا معـــــدن مكرمـــات وجــودش همـــه علم و لطف و كرم بـــه پیـــر و به برنـــا، ولـــىّ النّعـم رواق جنــــابش بهشــــت بـــریــــن ضریحـــش مطاف بــزرگان دیــــن به قطــــب ســــداد و سپهــــر رشاد محمّــــــد امــــام تقّــــــىّ جــــــــواد كــــه در كودكــــى خالـــق ماســـوا بــــه خلــــق جهـــــان داد او را ولا به هم‌نــــام و هم‌كنیــــه‌ی مرتضــى علــــــىّ نقـــــــى ســـــــیّدِ مقتــــــدا امام دهـــــم رهبر شیــــخ و شــــاب جهــــان كــــرم میــر عالى جنـــاب به مَولـــى الوَرى حضرت عسكـرى مه چــــرخ ایمـــان و دین پـــرورى سلیــــــــل نبـــــــى قائــــدِ مؤتمــــن به نام و به جسم و به سیرت حَسَـــن به صاحــــب زمــان مهدى منتظــر امیــــد اُمــــم فاتــــح بحــــر و بـــر ســــر ســـروران، حاكــــم دادگــــر خداونــــد اقبــــال و نصـر و ظفـــر امام جهــــان بخش گیتــــى گشـــاى دلیــــل خــــلائق بســــوى خـــــداى بــــرون آید از غیب و گیــرد جهان پــــر از عدل ســـازد كران تا كران شعــــارش بــــود دین و امن و امان كنــــد خلـــق با یكدگــــر مهربــــان بَرَد از میــــان شیــــوه‌ی خـودسرى ببالـــــد بــــه او مسنــــد رهبـــــرى بــه قــرآن، كتــــاب كریــــم خـــــدا بــه شــــرع قوى پایــــه‌ی مصطفى بــه شــــب زنده‌داران پاكیزه جـــان بــه آه یتـــیمــــــان بـــــى‌خانمـــــان بــه عرش و به كرسى و قدّوسیـــان بــه جبـــریل و میكــال و كرّوبیـــان كـه حبّ علــــى هر كــه دارد به دل نگـــردد به صحراىِ محشـــر خجل نبینــــد به جــــز لطــــف پروردگار نگیــــرد به جــــز رتبــه و اعتبـــار هر آن كس به دل مهر حـیدر بكِشت مكــــان مى‌گــــزیند به بـــاغ بهشت ز مـــهر علـــى مــادرم شیـــــر داد بر آنــم پـــــدر خـــطّ و تدبــــیر داد بــه تن از وَلاى على جوشـــن است بــه نــور ولایـت دلم روشـــن است زحبّ علــى هر چه گویم كـــم است یك از بى‌شمـار و نَمى از یَـــم است بود حـــبّ او اصل هر فیض و سود چه خوش گفت آن كوبه تازى سرود بحــــبّ علـــــى تــــزولُ الشكــــوك و تــزكوا النفــوس وَتصفـــوا الثمار فَمهمــــــــا رایــــــت محبّــــــاً لــــه فثــــمّ الذكــــــاء و ثـــــمّ الفخـــــــار ومهمــــــا رایـــــــت عــــــدوّاً لــــه ففـــــى اصــــله نســـــب مستعــــار فــــلا تــــــعزلوهُ علـــــى فِعــــــــــله فحیطــــــان دار ابــــــیه قصـــــــار هــلا «لطفیــا» گــــو بصــوت جلى علـــى یا علـــى یا علـــى یا علـــــى

السلام علیك یا ابا عبد الله الحسین بیا نگار آشنا شب غمم سحر نما مرا به نوكری خود شها تو مفتخر نما ای گل وفا حسین معدن سخا حسین می كشی مرا حسین تجلی ولایتی سرشته با گل منی تمام هستی ام حسین تو صاحب دل منی آیه محبتی سوره كرامتی یار حق نما حسین می كشی مرا حسین ز كودكی دلم شده اسیر و مبتلای تو خدا كند كه جان دهم به یاد كربلای تو ذكرتوعبادتم تشنه شهادتم شاه كربلا حسین میكشی مرا حسین ز سوز دل صدا كنم حسین شوم فدای تو شعله سوزد از غمم لاله محرمم ذكر شعله ها حسین می كشی مرا حسین بیا حرارتم بده ز شعله محبتت بیا و عادتم بده به آتش ولایتت نام تو بقای دل ذكر تو بقای دل یار دلربا حسین می كشی مرا حسین چه می شود ز باده ولا دهی تو شهدی ام مدد كنی صلا زنم كه من غلام مهدی ام كو امام منتظر یار غائب از نظر چشمه بقا حسین می كشی مرا حسین می كشی مرا حسین شهادت شهادت تموم آرزومه

سلام خوبی ؟ میشه میلتو برام بنویسی میخوام باهات در ارتباط باشم.