مبادا... وقتی تو نیستی نه هستهای ما چون آنکه بایدند نه باید ها. مثل همیشه آخرحرفم و حرف آخرم را با بغض میخورم. عمریست لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره میکنم. باش برای روز مبادا. اما در صفحه های تقویم روزی به نام روز مبادا نیست. آن روز هر چه باشد روزی شبیه دیروز روزی شبیه فردا روزی درست مثل همین روزهای ماست. اما کسی چه می داند شاید امروز نیز روز مبادا باشد. وقتی تو نیستی نه هستهای ما چون آنکه بایدند نه باید ها. هر روز بی تو روز مباداست. آینه ها در چشم ما چه جاذبه ای دارند. آینه ها که دعوت دیدارند. دیدارهای کوتاه. از پشت هفت دیوار. دیوارهای صاف. دیوار های شیشه ای شفاف. دیوارهای تو. دیوارهای من. دیوارهای فاصله بسیارند. حال دیوار های تو همه آینه اند و آینه های من همه دیوارند. هر روز بی تو روز مباداست... نمی دونم چرا دوست داری منظورت و توی رفتارت پنهون کنی!!! واسه تو که کاری نداره... گذاشتن و رفتن... یا مثل حالا، موندن و روندن... واسه تو که پرپر کردن غرور آدما خیلی ساده ست... حالا هم زیاد به خودت سختی نده... تو چشمام نگاه کن و بگو برو... به همین سادگی... به ساعتت نگاه نکن، می دونم باید برم...

akse jadid mobarake

salam hasti khanoom az een ke shoma ham yek irani ariyaiee hastin besyar khorsandam khodavand kurosh negahdaretan baad. omidvaram bishtar baham ashna beshim. dorood bar shoma