از بهشت‌ كه‌ بیرون‌ آمد، دارایی‌اش‌ فقط‌ یك‌ سیب‌ بود . سیبی‌ كه‌ به‌ وسوسه‌ آن‌ را چیده‌ بود . و مكافات‌ این‌ وسوسه‌ هبوط‌ بود. فرشته‌ها گفتند: تو بی‌ بهشت‌ می‌میری. زمین‌ جای‌ تو نیست. زمین‌ همه‌ ظلم‌است‌ و فساد . و انسان‌ گفت: اما من‌ به‌ خودم‌ ظلم‌ كرده‌ام ... زمین‌ تاوان‌ ظلم‌ من‌ است. اگر خدا چنین‌ می‌خواهد، پس‌ زمین‌ از بهشت‌ بهتر است . خدا گفت: برو و بدان‌ جاده‌ای‌ كه‌ تو را دوباره‌ به‌ بهشت‌ می‌رساند، از زمین‌ می‌گذرد، از زمینی‌ آكنده‌ از شر و خیر، ازحق‌ و از باطل، از خطا و از صواب؛ و اگر خیر و حق‌ و صواب‌ پیروز شد، تو بازخواهی‌ گشت وگرنه....!!! و فرشته‌ها هم‌ گریستند . اما انسان‌ نرفت. انسان‌ نمی‌توانست‌برود …… انسان‌ بر درگاه‌ بهشت‌ وامانده‌ بود. می‌ترسید و مردد بود. و آن‌ وقت‌خدا چیزی‌ به‌ انسان‌ داد. چیزی‌ كه‌ هستی‌ را مبهوت‌ كرد و كائنات‌ را به‌ غبطه‌ واداشت . انسان‌ دست‌هایش‌ را گشود و خدا به‌ او « اختیار» داد . خدا گفت: حال‌ انتخاب‌ كن. زیرا كه‌ تو برای‌ انتخاب‌ كردن‌ آفریده‌ شدی. برو و بهترین‌ را برگزین‌ كه‌ بهشت‌ پاداش‌ به‌ گزیدن‌ توست . عقل‌ ودل‌ وهزاران‌ پیامبر نیزباتوخواهدآمدتا تو بهترین‌ رابرگزینی . و آنگاه‌ انسان‌ زمین‌ را انتخاب‌ كرد. رنج‌ و نبرد و صبوری‌ را . و این‌ آغاز انسان‌ بود.

هو الطیف یه نامه ی عاشقانه خیلی زیبا .حرفهای یك عاشق مجنون صفت با معشوق لیلی تبار! به نقل از دعای ابوحمزه ثمالی: الهی لا توءدبنی بعقوبتك .... آخدادلت میاد من رو با شكنجه ادب كنی .برایم نقشه بكشی؟ اگه اینطور باشه پس از كجا به من خیر برسه؟جزتو! بك عرفتك وانت .... به تو شناختمت وتو رهنمودی مرا برخودت وخواندی مرا بسویت واگر تو نبودی نمیدانستم تو كی هستی،حمد مال خداییست كه بخوانمش واو اجابت كند .... واخلوبه حیث شئت .... وخلوت كنم با او هر جا كه بخوام وبرای راز دلم بدون هیچ واسطه از او حاجتم رو براورده بخواهم؟! الحمدالله الذی تحبب الی .... ستایش خدایی را كه مرا بدوستی برگزیدبا آنكه از من بی نیاز بود. واعلم انّك .... ومیدانم كه تو برای امیدواردر مقام اجابتی ومراقب احوال پریشان خاطران. واسئلواالله من فضله .... از فضل خدا بخواهید كه او به شما بندگان مهربان است . الهی ربیتنی فی نعمتك .... خداوندا! كودكی بیش نبودم كه مرا به نعمت واحسان خود پروراندی ودر بزرگی سربلندم ساختی! حجتی یا الله فی جراتی .... امید آن دارم كه با این گونه بدیهای من ،امیدی را كه به كرمت دارم بدل به نومیدی نسازی آرزویم را بر آوری ودعایم را اجابت كنی. وتؤخّر العقوبه بحلمك .... بردباری تو به گناهم میكشاند وجرات میبخشد وپرده پوشیت به بی پرواییم میخواند.

سلام خوبید . نماز وروزه شما قبول باشه. محمدی هستم مدیر كلوب علامه جعفری. خانم چرا تو بحثها ما را تنها گزاشتید. منتظریم