salam azizam khubi duset daraaaaaaaaaaaaaaaaaam kheyli ziyad

تو خودت نمره بیستی تومس هیچ كسی نیستی

گفتگوی من و نازی زیر چتر نازی : بیا زیر چتر من كه بارون خیست نكنه می گم كه خلی قشنگه كه بشر تونسته آتیشو كشف بكنه و قشنگتر اینه كه یادگرفته گوجه را تو تابه ها سرخ كنه و بعد بخوره راسی راسی ؟ یه روزی اگه گوجه هیچ كجا پیدانشه اون وقت بشر چكار كنه ؟ من : هیچی نازی دانشمندا تز می دن تا تابه ها را بخوریم وقتی آهنا همه تموم بشه اون وقت بشر لباسارو می كنه و با هلهله از روی آتیش می پره نازی : دوربین لوبیتل مهریه مو اگه با هم بخوریم هلهله های من وتو چطوری ثبت می شه من : عشق من آب ها لنز مورب دارند آدمو واروونه ثبتش می كنند عكسمون تو آب بركه تا قیامت می مونه نازی : رنگی یا سیاه سفید ؟ من : من سیاه و تو سفید نازی : آتیش چی ؟ تو آبا خاموش نمی شن آتیشا من : نمی دونم والله چتر رو بدش به من نازی : اون كسی كه چتر رو ساخت عاشق بود من : نه عزیز دل من ‚ آدم بود