ابر آمد و باز بر سبزه گریست بی باده ارغوان نمی باید زیست این سبزه که امروز تماشاگه ماست تا سبزه خاک ما تماشاگه کیست؟

salam omidvaram dar tamane marahel zendege be khsos to in sen movafag bashe doste maro be onvane kocholoye khodet hesab kon bye felan

آن به که در این زمانه کم گیری دوست با اهل زمانه صحبت از دور نکوست آنکس که ترا به جملگی تکیه بدوست چون چشم خرد باز کنی دشمنت اوست ***************************************** امروز ترا دسترس فردا نیست واندیشه فردات بجز سودا نیست ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست کاین باقی عمر را بها پیدا نیست ***************************************** ای آمده از عالم روحانی تفت حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت می نوش ندانی زکجا آمده ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت ***************************************** گویند کسان بهشت با حور خوش است من می گویم که آب انگور خوش است این نقد بگیر دست از آن نسیه بردار که آواز دهل شنیدن از دور خوش است ***************************************** ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل زین پس چو نباشیم همان خواهد بود