آنروز که شیفتگی, از سر انگشتان گیج ات میریخت, نمیدانم گونه هایت, از داغی نگاه من سرخ شده بود, یا از التهاب اولین سلام, هرچه بود نه من و نه تو, از آن ِ خود نبودیم, ... از آن ِ هم شده بودیم, بیدریغ...(-_-)

ممنون به خاطر نظرتون ....

شبی به خواب می روی و دیگر, هیچ کس از خواب بیدارت نخواهد کرد, این سطرهایی که گفتم معنای مرگ نیست, مرگ ماجرای قشنگی ست, رودخانه ای ست که رویاهایش را به دریا می ریزد, و ماهیانش را, و رازها و آوزهایش را, آن سطرهایی که گفتم معنای موی سپیدی ست بر پیشانی بلند رویاها, مردابی دور مانده از تمام دریاها, معنای عادت است و فراموشی, یعنی که زنده ای, ولی خاموشی, گوش کن ........... به نتهایی که پشت پنجره می خورند, با ....... را ........, باران باش, کسی به باران عادت نمی کند, هر بار که بیاید , خیس می شوی . و دوباره از یاد می روی... (-_-)