احمد خان

بنام خدا « نماد نژاد پرستی لایق به آتش کشیدن» تاریخ در دل خود رازها و سیاستهای استعمار را به خوبی آشکار میکند کافیست تاریخ را ورق بزنیم تا ببینیم کسانیکه ادعا میکنند مسئله فلسطین تنها یک مسئله داخلیست و یا تنها مربوط به اعراب و حداکثر مربوط به مسلمانان چگونه میخواهند سیاست سلطه بر جهان صهیونیسم را پنهان کنند . طبق قطعنامه 3379 مجمع عمومی سازمان ملل که در تاریخ 10 نوامبر 1975 به تصویب رسید اسراییل جعلی بعنوان سیستم نژاد پرست معرفی و همه اعمال آنان در این سرزمین محکوم شد اما جالب است بدانیم بعد از تصویب این قطعنامه سران این رزیم چه واکنشی از خود نشان دادند اسحاق شامیر وزیر خارجه وقت اسرائیل جعلی مقاله ای در روزنامه یدیوت آهارونت (ش 14نوامبر )1975به چاپ رساند و در آن با توهین آشکار به ملتهای جهان و سازمان ملل چنین نوشت : « "غیر قابل پذیرش است که ملتهایی متشکل از مردمی که تا دیروز هیزم شکن بوده اند خود را رهبران جهان فرض کنند... چگونه این بدویان می توانند عقیده ای خاص خود داشته باشند؟ضربه ای که اخیرا از سازمان ملل خوردیم ... باید یک بار دیگر ما را متقاعد سازد که ما، از جنس اقوام دیگر نیستیم ."» و این در حالی بودکه نمایندگان 72کشور جهان به این قطعنامه رای مثبت داده بودند . داوود بن گوریون اولین نخست وزیر اسرائیل جعلی نیز اعلام داشت : "«دولت اسرائیل معتقد است قطعنامه ملل متحد، به تاریخ 29نوامبر 1947پوچ وبی مورد است ». " حتی ، صهیونیست ها از این هم فراتر رفته و دست به خون فرستادگان سازمان ملل آلودند؛ گروه تروریستی اشترن به رهبری اسحاق شامیردر 17سپتامبر1948کنت برنادوت ، رئیس صلیب سرخ بین المللی و میانجی سازمان ملل را همراه با معاون فرانسوی اش در یکی ازمحلات یهودی نشین بیت المقدس به قتل رساند جرم برنادوت این بود که در آخرین گزارش خود که تسلیم سازمان کرد، از غارتگری صهیونیست ها در سطح وسیع و تخریب روستاها بدون ضرورت نظامی پرده برداشته و با اشاره به کشتارهایی نظیر قتل عام مردان ، زنان ، کودکان وسالمندان روستای «دیر یاسین» از سوی شبه نظامیان نوشته بود: "« ممانعت از بازگشت این بی گناهان قربانی توطئه ، به خانه های خود، تجاوزبه اصول اولیه انسانی خواهد بود. آن هم درحالی که مهاجران یهودی به فلسطین هجوم می آورند و علاوه بر این به صورت مداوم پناهندگان عربی را که در طول قرنها در این سرزمین ریشه داشته اند، تهدید به اخراج می کنند. "» عکس العمل رژیم جعلی اسرائیل در برابر عاملان این جنایت چه بود؟ رژِیم اشغالگر ، در برابر نفرت و خشم جهانی ، سرکرده گروه مسلح اشترن راتوقیف کرد. سپس مورد عفو قرار گرفت و در سال 1950به نمایندگی پارلمان اسرائیل برگزیده شد. رزیمی که بیش از 179قطعنامه و مصوبه ضداسرائیل جعلی شورای امنیت سازمان ملل و دیگر نهادهای این سازمان جهانی را به هیچ میانگارد و حتی فرستادگان سازمان ملل را به دلیل جسارت به ساحت مقدس صهیونیسم به سرای باقی میفرستد آیا از دید انسانی و قوانین بشری یک کشور محسوب میشود ؟ رژیمی که با آن کلاه برداری معروف هولوکاست از جیب هم پیمانان خود هم میدزد و اجازه هر گونه دخالت و یا نفوذ سیاسی غرب را بر علیه منافعش نمیدهد همچنانکه ایدن، در یادداشتهایش مى‏نویسد: "« ما نمى‏توانستیم در برابر ظلمهاى اسرائیل به اعراب كوچكترین كمكى به آنها بكنیم، چنانچه چند سال پیش وقتى یكى از هواپیماهاى جنگى اسرائیلى، از حدود اردن تجاوز كرده و چند قریه را بمباران كرد، دستگاه حاكمه اردن، از ما كمك خواست ولى همین كه هواپیماهاى ما آماده شدند، تلگرافى دریافت داشتیم مبنى بر این كه حتّى یك هواپیما هم نباید از جا حركت كند." هر منش و قانون اجتماهی و سیاسی سالم اینهمه نژاد پرستی و خود برتر بینی و ادمکشی را محکوم میکند لیکن سازمان ملل که بیشتر عناصر آن یا از عوامل صهیونیسم بین الملل هستند و یا اگر نباشند از ترس این رزیم سفاک جرات دم زدن و اعتراض کردن ندارند البته که چونین سازمان بی مصرفی که برای قطعنامه های آن فقط چند کشور محروم باید ارزش قائل باشند رژیمی چون رژیم اشغالگر قدس را بعنوان کشور به رسمیت میشناسد اما وجدانهای بیدار و آگاه از سیاستهای ضد بشری این رژیم هر گز نمیتوانند خود را شریک دروغگویان و ظالمان کنند . البته در ضد بشری بودن این رژیم موارد بسیار و غیر قابل شمارشی است که پروتکل هولناک و ضد انسانی دانشوران صهیون http://ams-israel.blogfa.com/post-3.aspx آنرا تایید میکند بنا براین به آتش کشیدن نماد نژاد پرستی و توحش به معنای ارزش بخشیدن و احترام به همه ادیان و همه ملتها ست و برای ما افتخاریست که به این افتخار دلخوش نمیکنیم و تا نابودی کامل نزاد پرستا ن جنایتکار صهیون از پای نخواهیم نشست .

بنام خدا و من! (باور می كنید؟) یكبار هم نشد در را با صدای زنگی كه او می زند باز كنم. همیشه من پیش از او، قبل از اینكه دستش طرف زنگ برود، در را به روی خنده اش باز می كردم. خنده ای كه هیچ وقت از من دریغش نمی كرد و با وجود آن نمی گذاشت بفهمم در جنگ و عملیاتهاشان شكست خوده اند یا موفق بوده اند. آنقدر محبتم می كرد كه فرصت نمی كردم این چیزها را ازش بپرسم. كمك حالم می شد. خیلی هم با سلیقه بود. تا از راه می رسید دیگر حق نداشتم بچه ها را عوض كنم، حق نداشتم شیرشان را آماده كنم، حق نداشتم شیرشان را دهانشان بگذارم، حق نداشتم لباسهاشان را عوض كنم، حق نداشتم هیچ كاری كنم. یكبار گفتم: "تو آنجا آن همه سختی می كشی، چرا من باید بگذارم اینجا این همه كار بكنی، سختی بكشی؟" بچه بغل، خیس عرق، برگشت و گفت: "تو بیشتر از آنها به گردن من حق داری. باید حق تو و این طفلهای معصوم را هم ادا كنم." گفتم: "نا سلامتی من زن خانهء تو هستم. دارم وظیفه ام را عمل می كنم." گفت: "من زودتر از جنگ تمام می شوم. ژیلا! ولی مطمئن باش اگر ماندنی بودم به نشان می دادم تمام این روزهات را چطور بلد بودم جبران كنم." به نقل از همسر شهید همت از كتاب به مجنون گفتم زنده بماند كتاب سوم

بنام خدا "آری، ما از این موهبت برخوردار بودیم كه انسان دیدیم. ما یافتیم آنچه را كه دیگران نیافتند. ما همه افقهای معنوی انسانیت را در شهدا تجربه كردیم. ما ایثار را دیدیم كه چگونه تمثل می یابد؛ عشق را هم، امید را هم، زهد را هم، شجاعت را هم، كرامت را هم، عزت را هم، شوق را هم، و همه آنچه را كه دیگران جز در مقام لفظ نشنیده اند، ما به چشم دیدیم. ... ما فرشتگان را دیدیم كه چه سان عروج و نزول دارند. ما عرش را دیدیم. ما زمزمه جویبارهای بهشت را شنیدیم. از مائده های بهشتی تناول كردیم و بر سر سفرهء حضرت ابراهیم نشستیم. ما در ركاب امام حسین جنگیدیم. ما بی وفایی كوفیان را جبران كردیم... و پادگان دوكوهه بر این همه شهادت خواهد داد.... این همه مغموم نباش دوكوهه. امام رفت، اما راه او باقی است. دیر نیست آن روز كه روح تو عالم را تسخیر كند و نام تو و خاك تو و پرچمهایت مظهر عدالت خواهی شوند. دو كوهه، آیا دوست داری كه پادگان یاران امام مهدی نیز باشی؟ پس منتظر باش" شهید مرتضی آوینی - با من سخن بگو دوكوهه