/////////////////////////////////////////////////////////////////////
درسته من،منم،تو،تو
ولی من بی من من از منیتها به دورم
از جهان زنده وآن ماورائش دور دورم. منی كه من ندارد پوچ پوچ است.
با خود اما بی خود و تنها و دور است.
به خود حتی ندارد تك نگاهی كه چون از "من" بدور است.

ديگر

مهربان ، پر سرو صدا ، پر هيجان

گفت:پیلی را آوردند بر سر چشمه ای که آب خورد ،خود را در آب می دید و می رمید. او می پنداشت که از دیگری می رمد ،نمی دانست که از خود می رمد.





همه اخلاق بد ،از ظلم و کین و حسد و حرص بی رحمی و کبر ،چون در توست نمی رنجی، چون آن را در دیگری می بینی می رمی و می رنجی.



( فیه ما فیه)