امیر سپهر

باید فراموشت کنم ، چندیست تمرین می کنم

من می توانم، می شود ، آرام تلقین می کنم

با عکس های دیگری ، تا صبح صحبت می کنم

با آن اتاق خویش را ، بیهوده تزئین می کنم

سخت است، اما می شود ، در نقش یک عاقل روم

شب نه دعایت می کنم ، نه صبح نفرین می کنم

حالم؟ نه اصلا خوب نیست ، تا بعد بهتر می شوم

فکری برای این دل تنهای غمگین می کنم

از جنب و جوش افتاده ام ، دیگر نمی گویم به خود:

وقتی عروسی می کند آن می کنم این می کنم

این درد سرد بی کسی ، بر شانه جا خوش کرده است

از روی عادت دوستی ، با بار سنگین می کنم

هرچه دعا کردم نشد ، شاید کسی آمین نگفت

حالا تقاضای دلی ، سرشار از آمین می کنم

نه اسب ، نه باران ، نه مرد ، تنهایم و این دائمی ست

اسب حقیقت را خودم ، با این نشان زین می کنم

یا می برم یا باز هم ، نقش شکستی تلخ را

در خاطرات سرخ خود ، با رنج آذین می کنم

حالا نه تو مال منی ، نه خواستی سهمت شوم

این مشکل من بود و هست ، در عشق گلچین می کنم

کم کم ز یادم می روی ، این روزگارو رسم اوست

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین می کنم

مرد41 ساله مجرد متولد 14/تیر/1350

مرد

Iran ، تهران ، تهران

نميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

تنها

ليسانس

بد نیست اگر کمی به هم فکر کنیم*
در بحبوحه خنده به غم فکر کنیم*
بد نیست اگرخانه ما سیمانی است*
به خشت و گل و نفوذ نم فکر کنیم*
هر وقت زیادمان دلی میشکند*
بد نیست که یک لحظه به کم فکر کنیم*
من عاشق و تو هر که در این عصر غریب*
بد نیست اگر کمی به هم فکر کنیم*

اسلام

هيچکدام !

175-180

75-80

گوشه گير

معمولي

9 اردیبهشت 1385 ساعت 19:47