بی اندازه به روشنایی دلبسته ام....حتی گاهی میان روزها بزرگ شدنم رو میبینم....و فراز بر آن مهمترین راز زندگی منه....شاید یكی از اولین علایق من ادبیات باشه اما گذر خطوط رو به سبك و سیاق گلوری ورق میزنم...كه گاهی از ادب به عدم میرسه!!..... و زندگی من یه داستان گسترده ست كه هیچگاه به انتهایی دل خوش نمیكنه ...و نرسیده به پایان فصل نقطه سر خط به فصل بعدی گره میخوره..... به روانشناسی(با گرایش رو به افراطیه یونگ و فروم) و به فلسفه هم تعلق خاطر دارم اما گاها حوصله ام از فلسفه سر می رود.....زبان فلاسفه تلخ است....و خواسته هایشان برای اینکه ارضا شوند،خیلی بی صبرانه است..... روزی در خلال دلبستگی ام به روزن فل سفه ....از بستر روشنم برخواستم و جادویی عظیم مرا در خود پیچید ....نوری همچون صبر...همچون تیغه های خیس از ترنم بارانی كه میگذرد ....گذشت از من .....و من نیز به گذاری روشن دست یافتم ....روشنگری.....حال عرفا مرا محسور می کنند وقتی که با عشق و آب زلال زندگی می شویند......اما نه هنگامی که می اندیشند.... و روزهای خوشم زندگی ام رو تحت تاثیر خیلی از زیبایی های مادی و معنویه متعلقاتم میگذرانم....

در عین اینكه شغل پایه ای ندارم اما كمتر پیش میاد كه از بیكاری كلافه بشم و مدام برای خودم مشغله می تراشم
عضو انجمن و نهاد خاصی نیستم اما اینطور به نظر میرسه چون نسبت به مسائل و تفكرات دیگران حساس هستم

شنیدن صدای تار و سنتور رو هیچ وقت از دست نمیدم البته زیاد تو كوك سنت نیستم (بدون كلام ?؟ )
صدای ساواج گاردن و دارن هایس رو خیلی دوست دارم... كارای تیمبرلیك هم خیلی بیسته ....البته كریستینا آگلریا و كایلی مینوگ جای خودشونو دارن....تا یادم نرفته انریكه و جی ال او (فقط لاتین) رو هم بهشون افتخار بدم +از مادونا و بیونس و شكیرا هم به خاطر سبك خاص و رقص جذابشون نمی گذرم....
اروس رامازاتی و لارا پازینی دو موجود خوش صدا و دوست داشتنی برام هستن(یه بار به گوشت بخوره مشتریشون میشی)
ترك هم زیاد گوش میكنم بیشتر فوندا آرار(كه عخشمه)-و این اواخر فرهات _اوزجان هم كه دیگه همه دومسش دارن

چشم(آی)....عكاس(یا همون شاتر عباس خودمون)..جوله شمشیل دال یا همون جهنم ساكت كه سر كاریه جشنجی بود...پیانیست كه واقعا محشر بود...گابریل فرشته ای كه بین خیر و شر زمینی بالاخره راهشو از پستوی شك انتخاب كرد....نو كانتری فور اولدمن....كیل بیل كه بهش افتخار میكنم ....همینطور به درام سوزناكه میلیون دلار بیبی.......آنجلای فرانسوی كه یه دریچه ی ساده و پر معنی برای زندگیم بود!....جامپر?؟یكی از رویایهای فانتزی خودم بود...و علی سنتوری كه نهایتا با نمایش فردیش تو جامعه داغونم كرد.......اند سو...ژانر مورد علاقه من ترسناك...موزیكال...و درام عشقیه.... در ضمن كارتون هم فقط مال بچه ها نیست:گارفیلد....باب اسفنجی...گربه سگ....هورتون ....و یه چند تای دیگه که الان بهت نمیگم....
داخل پرانتز خوانده شود پیلیز.... من از یه فیلم خوشم بیاد ممکنه 3536436 بار ببینمش.....وای به روزی که از یه فیلم خوشم بیاد......حالا پرانتزو ببند

من ذاتا آدم مطفاوتی هستم از این جهته كه با ط دسته دارم... _____________________________________________ "کریستین بوبن" در "حضور ناب" نوشته که : ما هرگز نمیتوانیم در مقابل مصیبت از کسانی که دوست داریم حمایت کنیم؛ مدتها طول کشید تا توانستم واقعیتی به این سادگی را درک کنم. آموختن همیشه تلخ است و گران تمام میشود..." بوبن از این دلخور است که نمیتواند از دیگران در برابر بلایا دفاع کند و - بر عکس - من، نگرانم که نمیتوانم در مصایب از حمایت دیگران برخوردار شوم...

مشکي

معمولي

مهربان ، لبخند دائمي ، پر هيجان ، کم محل

نیستم

تو سه سوت بستنی میخورم......