به دریا شكوه بردم از شب دشت، وز این عمری كه تلخ تلخ بگذشت، به هر موجی كه می گفتم غم خویش؛ سری میزد به سنگ و باز می گشت !

با کعبه گفتم: تو از خاکی من از خاک. چرا باید به دور تو بگردم؟؟ ندا آمد:تو با پا آمدی برگرد.برو با دل بیا تا من بگردم...