تیوا جان مرسی از پیامت.

لمم خشکیده. اینجا انگار هیچ چیز و هیچ کس بهانه ی نوشتن نمی شود. انگار تمامِ بهانه هایم را گذاشته ام جایی فرسنگها دورتر از اینجا...

سلام تیوا جان .خوبی ؟مرسی از پیام تبریكت .

saaaaaalam azizam khobi?ma ke hamishe be yade shoma hastim dostaie khob hich vaght faramosh nemishan

من اینجایم تو آنجا....من روی دلم پا گذاشتمو به تگاه نا امید تنهایم دستمال سفید تسلیم تکان میدهم ...شاید دردی دوا شود و دلی آرام از اسیری ام