مردمان چندی لبخندهاشان را چون چاقوی ضامندار در جیب میگذارندوگریه نمیکنندهر روز با این هراس از بستر برمیخیزم که نکندبه سنگی بدل شده باشم
مردمان چندی لبخندهاشان را چون چاقوی ضامندار در جیب میگذارندوگریه نمیکنندهر روز با این هراس از بستر برمیخیزم که نکندبه سنگی بدل شده باشم