18 گناه میر حسین

میرحسین، بدعت هایى را ابداع كرد كه دل بسیارى از مردم را جریحه دار كرد و همگان با دستى به دهان گرفته چراهاى مختلفى را طرح مى كنند. از جمله این بدعت ها: آنچه ایشان انجام داد، براى كسانى كه وى را درون خانواده ایران مى دانستند باوركردنى نیست. حتى كسانى كه به ایشان راى نداده بودند، بعد از انتخابات ایشان را بهتر شناختند و
بعضا مى گویند: خدا را شكر كه ایشان رئیس جمهور نشد.

از جمله این بدعت ها:

 1- استفاده از واژه الله اكبر براى حمله به اماكن عمومى

موسوى در بیانیه دوم خود از طرفداران خواسته بود كه از واژه الله اكبر استفاده كنند،واژه الله اكبر كه روزى شیر رزمنده ایرانى براى حمله به قلب دشمن بعثى در جبهه بود، امروز شعار و رمز عملیات علیه اموال عمومى و اماكن و منازل مردم شده است.

2- لوث كردن رنگ سبز و نماد اهل بیت

پوشیدن رنگ سبز به سگ‌های خانگىسبز كردن ناخن ها توسط برخى طرفداران در جشن دوم خرداد در ورزشگاه آزادى، و... مواردى بود كه اكنون رنگ سبز را نه معادل رنگ اهل بیت، بلكه آن را معادل قانون شكنى، سوء استفاده از ارادت مردم به اهل بیت براى رسیدن به قدرت و... مى دانند.

3- عدم مراعات قواعد مردم سالارى

براى نحوه تقلب، با تفاوت ۱۱ میلیون راى ارائه نمى كند. از یكى از راه پیمایان عصر ۲۵ خرداد پرسیدم: سند شما مبنى بر تقلب چیست كه اكنون به خیابان آمده اید؟ گفت مننمى دانم ما به گفته آقاى موسوى اعتماد داریم، او ثابت كرد كه مى توان در وسط بازى، قواعد را عوض و یك طرفه اعلام پیروزى كرد.

4- صدور بیانیه آشوب طلبانه و دعوت به حركت هاى خیابانى

میر حسین به محض احراز صحنه شكست، راى چهل میلیونى مردم را خیمه شب بازى خواند و خواستار استمرار موج سبز شد. تحلیلگران و نخبگان و حقوقدانان از این حركت انحرافى بسیار متعجب شدند كه چرا میرحسین اعتراض خود را در چارچوب قانون طرح نمى كند. مگر او نبود كه یكى از اهداف اساسى خود را اجراى قانون مى دانست، مگر وى، دولت فعلى را قانون ستیز و قانون گریز نمى دانست؟ چگونه است كه خود مسیر غیرقانونى را عریان طى مى كند. صدور بیانیه تهییجى به جاى اعتراض قانونى یكى دیگر از بدعت هاى ثبت شده درانتخابات ایران به حساب مى آید.

5-     حمله به مراكز نظامى

تاكنون در انتخابات ریاست جمهورى، آن هم در پایتخت، افراد مسلح به مراكز نظامى حمله نكرده اند و این حركت اولین بار بعد از انقلاب اسلامى اتفاق افتاد. در ادامه راه پیمایى غیرقانونى به مراكز بسیج حمله شد و تعدادى كشته شدند. این بسیج همان بسیج است كه میرحسین آن را مدرسه حق مى نامید. این وصف صرفاً امرى تاكتیكى براى راى بودزیرا حمله اوباش طرفدار ایشان به بسیج چهره حقیقى ایشان را شفاف كرد.

6-     ایجاد زمینه  براى به سخره گرفتن نظام توسط غرب

دنیاى غرب كه مدعى عدم وجود مردم سالارى در ایران است، مستمسك خوبى دست آورد.
آنان حوادث اخیر را نه درون خانواده انقلاب مى دانند و نه بین اراذل و مردم. آنان اراذل را طرفداران جامعه مدنى خواندند و نظام مقدس جمهورى اسلامى را به عنوان عامل سركوب آزادى خواهان معرفى كردند. غرب نیز مانند میرحسین، انتخابات چهل میلیونى ما را یك بازى تلقى كردند و سلامت آن را به چالش فرا خواندند. اوباما، اوباش را طرفداران دموكراسى دانست كه به آنان خیانت شده است.

7- ایجاد زمینه براى جولان ضد انقلاب

اگر چه میرحسین با ژست دموكرات مآبانه چنین نظرى را رد مى كند. نوع شعارها، نوع حملات فیزیكى، حمل اسلحه و سلاح سرد و عربده كشى حكایت از آن دارد كه در سایه زمینه سازى میرحسین ضدانقلاب، اراذل، سابقه دارها و... به میدان انتقام آمده اند، چه حاشیه امنى براى آنان بهتر از شعار الله اكبر و پیشانى بند «نخست وزیر امام». اراذل و اوباش باید از ایشان تقدیر ویژه نمایند زیرا او توانست هویت آنان را بازگرداند.

8- ایجاد خانه هاى تیمى براى طراحى اعمال غیرقانونى

در تحلیل هاى قبل از انتخابات، این نكته وجود داشت كه تشكیل كمیته صیانت از آراء در عین القاى قطعى بودن پیروزى نمى تواند بدون طراحى هاى دیگر باشد. كروبى در دانشگاه آزاد نجف آباد تشكیل خانه هاى تیمى را برملاء كرد، دستگاه هاى اطلاعاتى و امنیتى نیز با دستگیرى سران مجاهدین و مشاركت خصوصاً در قیطریه این موضوع را به اثبات رساند. هدف این اقدام اگر طراحى اقدامات اخیر نباشد، چه مى تواند باشد؟

9- عدم همبستگى بین مطالبه و استدلال ها

میرحسین در دیدار رهبر، در جمع طرفداران در خیابان آزادى و در نامه به شوراى نگهبان خواستار ابطال انتخابات شده است و طبیعتاً براى این مدعا باید استدلال هاى محكمه پسند و حقوقى ارائه دهد.

ایشان در نامه خود به شوراى نگهبان از جمله دلایل زیر را مطرح مى كند. - احمدى نژاد به هاشمى و ناطق توهین كرده است. - دوران امام را زیر سؤال برده است. - براى نمایندگان بنده كارت به موقع صادر نشده است. - بسیج در انتخابات دخالت كرده است. خانم ایشان نیز مدعى است باید راى میرحسین در لرستان (زادگاه رهنورد) و آذربایجان (زادگاه میرحسین) بیشتر از احمدى نژاد باشد. این استدلال آنقدر بى اساس است كه هركس آن را مطالعه مى كند رفتارى را نشان مى دهد كه در مقابل یك طنز نشان مى دهد؛ اتفاقاً این راى، وزن رهنورد و میرحسین را در این دو منطقه نیز شفاف

كرد.

10- بى توجهى به نظرات رهبرى

در جلسه میرحسین با رهبرى كه بعد از انتخابات تشكیل شد، به ایشان توصیه شد كه كانال هاى قانونى را طى كند و به شوراى نگهبان نیز تاكید شد با دقت از حقوق میرحسین صیانت كند. اما ایشان كه به كمتر از ابطال راضى نمى شود، بعد از خروج از محضر رهبرى مجدداً بیانیه صادر كرد، راه پیمایى غیرقانونى انجام داد و در آن راه پیمایى غیرقانونى شركت و سخنرانى كرد.
خاتمى نیز بیانیه دروغینى مبنى بر عدم شركت در راه پیمایى به جهت غیرقانونى بودن راه پیمایى، صادركرد اما شخصاً در آن حضور یافت.
رهبرى، میرحسین را به طى مسیر قانونى فرا مى خواند. میرحسین در راه پیمایى اعلام مى دارد به شوراى نگهبان اعتماد ندارد و...

11- سیاسى كردن مسائل حقوقى

پیگیرى تخلفات انتخاباتى، امرى است حقوقى و طرح آن در مجامع عمومى براى تحریك و تهییج، قطعاً منتج به نتیجه نخواهد شد.
میرحسین كسى نیست كه این موضوع را نداند، اما با سیاسى كردن مساله ثابت نمود كه به دنبال شفافیت و بررسى مجدد نیست.
او هر چیزى را كه مانع رسیدن وى به كرسى ریاست جمهورى شود، سركوب خواهد كرد. استمرار آشوب ها به رغم كشته شدن بى گناهان نمونه اى از این سیاسى كارى و سماجت خودخواهانه است.

12- ابداع خیابان گردى شبانه قبل از انتخابات

حضور شبانه هواداران میرحسین از دو هفته قبل از انتخابات شروع شد. ترافیك شبانه، سر و صدا، شعار، درگیرى، خصوصاً در خیابان هاى مركزى تهران، ابداع و بدعت جدیدى بود كه میرحسین و حامیانش بنا گذاشتند. دلیل این امر همچنان معلوم نیست. شاید بهترین دلیل آن تمرین حركت هاى شبانه براى آشوب فرداى انتخابات بود كه انجام شد.

13- ایجاد شبهه نسبت به سلامت سیاسى نظام
میرحسین با خیمه شب بازى خواندن انتخابات و اعلام علنى مبنى بر عدم اعتماد به شوراى نگهبان و اصرار بر ابطال انتخابات (بدون ارائه دلیل قابل پسند) نظام سیاسى ایران را نظامى معرفى كرد كه راى مردم در آن بى تاثیر، فرمایشى و بى خاصیت است و حاكمیت هرچه بخواهد انجام مى دهد. ایجاد آسیب به سرمایه اجتماعى نظام كه همان اعتماد عمومى ملت است مهمترین خیانت موسوى در این عرصه است.

 14-تبدیل مهم ترین انتخاب ملت به خاطره اى تلخ

مردمى كه باید در جشن شركت مى كردند از ترس تخریب منازل و اماكن یا اسیدپاشى به صورت، در خانه زمین گیر شدند و با حوادث بعد از انتخابات و كشته شدن تعدادى در حوادث مذكور، شیرینى انتخابات به كلى فراموش شد. میرحسین در شعارهاى انتخاباتى مدعى بود كه براى ایجاد نشاط و شادابى آمده است.

15- مكاتبه و مراجعه بى ربط به رهبرى به جاى مراجعه به كانال هاى قانونى

ایشان هیچ نهادى را شایسته و واجد صلاحیت نمى داند یا آنقدر روحیه استكبارى بر خود حاكم كرده است كه خود را شایسته تماس با كمتر از رهبرى نمى بیند.

16- عدم ارجاع مشكلات به مراجع قانونى و بى اعتبار دانستن آنها

كسى كه ساز و كار قانونى كشور و نظام خود را قبول ندارد چگونه مى توانست فرداى انتخابات و پیروزى با آنها كار كند، لذا بسیارى از افرادى كه رفتار میرحسین را در فرداى انتخابات دیدند، خدا را شكر مى كنند كه ایشان رئیس جمهور نشد وگرنه...

17-برگزارى راه پیمایى غیرقانونى

میرحسین كه شاخصه اصلى دولت فعلى را قانون ستیزى مى دانست، بدون اخذ مجوز قانونى طرفداران خود را به خیابان مى ریزد و خود نیز شخصاً در بین آنها حاضر و در سخنرانى خود به نهادهاى قانونى و نظارتى نظام حمله مى كند. درخواست برگزارى راه پیمایى سراسرى در كشور و پایتخت به خاطر اعتراض به نتیجه انتخابات، قبل از بررسى و پیگیرى راه هاى قانونى، یكى دیگر از بدعت هاى میر حسین به حساب مى آید.

18- ایجاد مدل و الگوى غلط براى آیندگان
برخى حركت هاى متمایز در تاریخ، ثبت و بعضاً الگو مى شود. تبریك ناطق نورى در صبح سوم خرداد 1376 به خاتمى، نمونه اى كه امروز بسیارى از تحلیل گران آن را یادآورى مى نمایند، قطعاً سرجمع رفتارهاى انتخاباتى موسوى در انتخابات هاى آینده مورد بازبینى قرار خواهد گرفت و تكرار خواهد شد.
همه موارد فوق و حوادث تلخ فوق الذكر تاسف آور است، اما از آنجا كه معتقدیم دست الهى تاكنون انقلاب اسلامى را از همه حوادث سخت و نفس گیرعبور داده است، ان شاءالله رفتارها نیز فرصت هایى را در خود خواهد داشت، شاید به سمت پالایش دیگرى در درون انقلاب مى رویم، شاید این خرداد تكرار خرداد 1360 باشد. امید است كه نباشد.