دوران دانشجویی من پر بوده از حادثه های تلخ و شیرین كه همه اون ها با تلخی ها و شیرینی هاشون بركات زیادی رو برای من داشتن.از اون جایی كه من انسان تجربه گرایی هستم به دنبال كسب تجربه های متفاوت تمام تلاش خودم رو كردم و در آخرین اون ها كه نه بزرگترین اونها هم نه بهتره بگم در تجربه ای كه این روز ها با اون در گیرم در حال اماده كردن مقدمات یادواره شهدای دانشگاه به همراه دوستان خوبم هستم.این تجربه كه در حد و اندازه های من نیست و از لحاظ روحی آمادگی برای این كار بزرگ رو ندارم بد جوری داره به من و روحم فشار می یاره ترس از این كه نتونیم به خوبی و شایستگی این مراسم رو برگزار كنیم خواب رو از چشمانم گرفته دوندگی هامون تا به امروز هم به جایی نرسیده و هنوز نتونستیم حركتی شاسته ی این كار بزرگ بكنیم.نمی دونم كه عاقبت این همه تلاش به كجا ختم می شه اما امیدوارم كه بتونیم از این امتحان بزرگ سربلند بیرون بیایم. به امید اون روز

                                                                                                           چریك عاشق

                                                                                                            25/9/2007