^{اول: مردم می گفتند شاه باید برود، شاه هویدا را كنار گذاشت، بعد مردم گفتند شاه باید برود، شاه آموزگار را كنار گذاشت، بعد مردم گفتند شاه باید برود، شاه ازهاری را بركنار كرد، آخرش یك میلیون نفر آمدند توی خیابان و گفتند بختیار هم باید برود، هم شاه و هم بختیار و هم كل مملكت رفت. مردم به خامنه ای گفتند احمدی نژاد باید برود، خامنه ای هاشمی را كنار گذاشت، به او گفتند احمدی نژاد دروغگوست، خامنه ای رئیس قوه قضائیه را عوض كرد. مردم تكرار كردند احمدی نژاد دیكتاتور است، خامنه ای فرمانده سپاه را عوض كرد و یكی بدتر گذاشت، مردم آمدند توی خیابان و گفتند احمدی نژاد باید برود، بالاخره خامنه ای تصمیم گرفت به جای اینكه بموقع یك آدم بی فایده را حذف كند خودش و كل كشور را نابود كند، ولی به حرف مردم گوش نكند.}

^{دوم: هویدا روشنفكر بود، ولی می گفت من نوكر پادشاهم، هویدا فرانسه را مثل زبان مادری می دانست، ولی كمتر سفر خارجی می رفت، هویدا مسلمان و مسلمان زاده بود ولی همه می گفتند بهایی است، هویدا وقتی سركار آمد مملكت فقیر و توسعه نیافته بود، ولی وقتی بركنار شد ایران جزو كشورهای بزرگ جهان بود. احمدی نژاد نوكر آقا بود، ولی می گفت من استاد دانشگاهم، زبان فارسی را هم بلد نبود حرف بزند، ولی دائما از شرق به غرب دنیا سفر می كرد و آبروی كشور را می برد، مسلمان بود و مسلمان زاده نبود، ولی مدعی بود كه با خدا حرف می زند و در هاله نور است، وقتی سركار آمد ایران كشوری با ذخیره ارزی فراوان و درآمد نفتی بسیار بالا بود، او بعد از چهار سال كشور را فقیر، بی آبرو، ناامن و پر از دزدی و بی عدالتی كرد و باز هم ماند.}

^{سوم: هویدا با یك پیپ و یك عصا و یك گل اركیده و یك مادر چادری و یك دنیا كتاب آمد، یك برادر هم داشت كه خودش از بزرگان فرهنگ و سیاست كشور بود، وقتی دولتش تمام شد، بعد از سیزده سال كار، به او گفتند از ایران برو، نرفت و اعدام شد. احمدی نژاد با یك دمپایی و یك پژو قدیمی و یك كاپشن پاره و یك زن چادری آمد، یك برادر هم داشت كه كارش كپی كردن از سی دی قاچاق بود، بعد از چهار سال مسافرت به تمام دنیا، همه خانواده اش را سركار دولتی برد، میلیاردها دلار خرج حفاظتش شد و وقتی هم كه به او گفتند دوره ات تمام شد، برو، دهها نفر را كشت و هزاران نفر را زندانی كرد.}

^{چهارم: هویدا هیچ نداشت كه آمد و بعد از سیزده سال همچنان چیزی نداشت، احمدی نژاد با یك پژوی كهنه آمد، بعد از یك سال با دوازده تا ماشین این طرف و آن طرف می رفت، بعد از دو سال با هلی كوپتر برای دیدن مادرش می رفت، بعد از چهار سال برای رد شدن از خیابان هم جرات نداشت بدون هلی كوپتر جایی برود.}