وقتی گریبان عدم، با دست خلقت می‌درید

وقتی ابد چشم تو را، پیش از ازل می‌آفرید

وقتی زمین ناز تو را، در آسمان‌ها می‌کشید

وقتی‌ عطش طعم تو را، با اشک‌هایم می‌چشید

من عاشق چشمت شدم، وقتی گریبان عدم، با دست خلقت می‌درید

وقتی ابد چشم تو را، پیش از ازل می‌آفرید

وقتی زمین ناز تو را، در آسمان‌ها می‌کشید

وقتی‌ عطش طعم تو را، با اشک‌هایم می‌چشید

من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی‌دانم از این، دیوانگی و عاقلی
...
یک آن شد این عاشق‌شدن، دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا، از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم، شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی‌تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو، نه آتشی و نه گِلی

چیزی نمی‌دانم از این، دیوانگی و عاقلی

چیزی نمی‌دانم از این، دیوانگی و عاقلی
...