Idag regnar det

Karl Vennberg

Visa solen ditt nsikte

امروز باران می­بارد

امروز باران می­بارد

و تو ترکم کرده­ای

آنجا که از سرینت کنده شد          دستم

درد می­کند

و باران بر دیوارهای قلب

می­کوبد.

اما توکا، این دیو کوچک

آوازش را

بر قاب قلعیٍ پنجره می­پاشد،

چون حکاکیٍ لبخند.

صبح

سنگین

چون سنگ قبری

در باران خفته است.

لحظه­ای پیش

عشق درختی بود که بر آن تکیه داده بودی.

حالا اما روزی است رفته

که خود را از زیر پوستم

با ناخن­های تیز

به بیرون می­خراشد.

باران می­ریزد

چون حکاکیٍ لبخند.