جاده های عمر من، از پس هم می گذشت
لحظه های زندگی،مثل طوفان می گذشت
خاطرات خوب من، همچو یک بادی بود
ولی ان خاطر بد، در دلم باقی بود
اه های دل من، بر فلق جاری بود
ان دعای دم صبح،بر شفق پیدا بود
شاید ان صبح غریب که دگر می اید
روز عشقی باشد،که دلم می خواهد
می نشینم با شوق،با دل لرزانم
تا سحر با معبود،شکوه ها می خوانم
شهیار