ساز خاموشم و مضراب مرا

 پرفسون چشم تو دارد در دست

 ای مرا بهر سرودن به نگاه تو نیاز

                                     مپسند ،آری آری مپسند

که بگردد خاموش این پر از زمزمه ساز

 در برش گیر خدا را نفسی

و بدانسان که تو را دلخواهست

                                       بنوازش

                                                     بنواز . . .

امید رضا حسنی