چشمانم در نگاهش ساعتها خیره ماند  
  
حرفی برای هم نداشتیم
 
 زیرا قلبهایمان در حال نجوا بودند
      
نمیخواستم خلوتشان را بر هم زنم
 
   سكوت را ترجیح دادم
 
تا قلبهایمان درد و دل كنند
 
            چشمهایش عمق عشق را فریاد میزد
 
هوس بوسیدن لبهایش آزارم میداد
 
         عشق مقدسمان را با هوسی زودگذر آلوده نكردم
 
اما چشمانم با اندامش عشق بازی می كرد
 
چه عاشقانه بود دیروزم...
 
 چه تاریکست امروزم...
 
به آتش می کشم خود را
 
   اگر فردا چنین باشد...