مباحث مهدوی هماره در وجه مناسبات اجتماعی و مدنی سال‌های قبل از ظهور، قابل مطالعة جدّی است ـ ادعیه، زیارات و روایات راهنمای عمل،‌چراغ روشن پیش‌رو و مفسر این مناسباتند.  این مناسبات در حالی كه آكنده از تباهی و فساد می‌شود، در خودش نطفة آخرین رویارویی را می‌پرورد. بر خلاف پاره‌ای برداشت‌های غلط اقدام و اهتمام عمدی برای فساد و تباهی برای تجربة‌ ظهور ره به دهی نمی‌برد. انحراف مردم و مراجعه عمومی به ائمه كفر در سیر تكوینی به این امتلاء و ابتلاء به ظلم می‌انجامد. چنان‌كه در دعای عهد می‌خوانیم: «ظهر الفساد فی البّر و البحر بما كسبت ایدی النّاس. فساد و تباهی در خشكی و دریا به واسطه آنچه مردم می‌كنند آشكار شده است رویارویی هم ناگزیر است. جبهة باطل برای تصرف تمامی امكانات و دست آخر در آرزوی واهی جلوگیری از پیروزی امام مبین و حق همة تلاش خود را به كار می‌گیرد و در برابر جبهة حق، در سال‌های قبل از ظهور برای حراست همراهان و اهل حق از لغزیدن در باتلاق فساد و در وقت ظهور به قصد همراهی تمام با امام عدل با همة قوا وارد كارزار می‌شود. پر واضح است حسب سنّت لایتغیر، «انّ الباطل كان زهوقاً؛ باطل نابودشدنی است هر چند مذبوحانه سعی در ماندن داشته باشد». این یك سخن. امّا بعد!

پیش‌تر دربارة كشتار خاموش و بی سر و صدا در حوزة‌ مواد غذایی و دارویی مطالبی عرضه كردم؛ جبهة جدیدی كه از نیمه دوم قرن بیستم از سوی ائتلاف «صلیبی صهیونی» علیه جامعة بشری و به ویژه مسلمانان و كشورهای به اصطلاح خودشان جهان سومی و جنوبی گشوده شد. این جبهه رویارویی جدیدی را با عنوان «نبرد بیوتكنولوژی» سازمان داده است كه طیّ آن نابودی نژادهای بشری كه آنها را پست می‌خوانند با هدف ایجاد «نژاد برتر» در قالب اقدامات متنوعی تحت پوشش سناریوها و پروژه‌های دارویی و غذایی برنامه‌ریزی شده و به اجراء در می‌آید. قبل از آنكه برخی از پیامدهای دست‌كاری ژنتیكی و این كشتار خاموش را عرض كنم،‌ توجّه شما را به تعریف ارائه شده از سوی «دفتر ارزیابی تكنولوژی» دولت فدرال آمریكا جلب می‌كنم،‌ در آنجا «بیوتكنولوژی» را استفاده از موجودات زنده برای تولید یا اصلاح محصولات كشاورزی،‌ بهبود گیاهان و حیوانات و یا تولید و گسترش موجودات ذره‌بینی برای نیل به اهداف خاص گفته‌اند. این عبارت «تولید و گسترش موجودات ذره‌بینی برای نیل به اهداف خاص»، در خودش راز نهفته ائتلاف «صلیبی صهیونی» را پنهان داشته است.

شاید این آمار برای شما هم جالب باشد. همه ساله در مراكز علمی و دانشگاهی آمریكا 17 تا 22 میلیون حیوان مورد استفاده قرار می‌گیرد. همین تعداد یعنی 17 تا 22 میلیون حیوان را هم صنعت لوازم آرایشی هزینه می‌كند. جالب است بدانید سالانه در جهان 250 میلیون حیوان در این مراكز به دست تیغ و گیوتین یا آزمایشگا‌ه‌های بیوتكنولوژی سپرده می‌شود. تنها آمریكا همه ساله 200 هزار سگ و گربه را كه از سطح خیابان‌ها جمع‌آوری می‌شوند به دست تیغ تشریح می‌سپارد.

در حال حاضر، چهار شركت بزرگ «مونسانتو»، «نواریتس»، «دوپوینت» و «آونتیس» تعزیه گردان اصلی و انحصاری انقلاب به قول خودشان پتروشیمیایی هستند. آنها حتّی حقوق انحصاری استفاده از ژن‌ها، كروموزوم‌ها و سلول‌های اكتشافی را كه مولّد توضیحات جدید با كاركردهای ویژه هستند، در سال 1987 به دست آورده‌اند.

تولید و فروش. بیماری‌ها در جهان، تنها بخش كوچكی از این صنعت وحشتناك و جهنمی قرن‌ ماست.
در مقابل این صنعت مولّد بیماری، شركت‌های بزرگ دارویی، به شیوه‌ای خشن افراد سالم را مورد هدف قرار می‌دهند تا دو كفة ترازوی تولید بیماری و مصرف دارو متعادل شود. امروزه صنایع دارویی در سال حدود 500 میلیارد دلار درآمد را برای صاحبانش به ثبت رسانده است.

در گزارشی كه اخیراً توسط شركت Business insight برای مدیران شركت‌های چند ملیّتی تهیه شده است، آمده است: قابلیت تولید بازار برای بیماری‌های نوین با ارقام میلیارد دلاری محاسبه می‌شود. در این گزارش ضمن تجلیل از توسعه بازار سودآور مربوط به ناهنجاری‌های بهداشتی نوین، نسبت به سال مالی شركت‌های دارویی ابراز خوش‌بینی می‌كند و می‌نویسد:
«سال‌های آتی شاهد تولید بیماری‌هایی خواهد بود كه صنایع دارویی سرپرستی آنها را به عهده خواهند گرفت.

بیماری و كشتار خاموش، نتیجه كشت و برداشت گیاهان با ژن‌های پیوندی یا پرورش حیوانات دستكاری شده ژنتیكی به ظاهر با هدف استفاده از آنها در زنجیرة غذایی بشر است. طبق اطلاعات موثّق، تا كنون شركت‌های چند ملّیتی فعّال در عرصه صنعت بیوتكنولوژی، از پذیرش انجام آزمایش‌های جامع و جدّی به منظور بررسی مخاطرات به هر صورت و با توسل به لابی‌های سیاسی سر باز زده‌اند. یكی از مهم‌ترین نتایج این ماجرا، ظهور بیماری‌هایی است كه با مصرف غذا ارتباط پیدا می‌كند. همان كه نتایج مرگبار خودش را به جا گذاشته است.

بر اساس گزارش توسعة انسانی سازمان ملل، در سال 1992 میلادی، در حال حاضر یك و نیم میلیارد از جمعیت جهان با بیشترین ثروت مالك 7/82 در صد كلّ ثروت دنیا هستند؛ در حالی كه بقیه، یعنی 5/4 بیلیارد نفر جمعیت جهان با كمترین ثروت فقط 4/1 درصد كلّ ثروت دنیا را در اختیار دارند.

امّا ما با این همه، آنان، برای تصاحب 4/1 درصد باقی مانده دارایی مردم فقیر جهان با هم در حال رقابت‌اند و به هر حیله‌ای متوسل می‌شوند.