نمی خوای شروع كنی؟!

نگران چی هستی؟!

توكل كن به اون لطیف بزرگ و با اطمینان كامل حركت كن.

و مثل اون كوهنورد تنها نباش كه یه روز تو سرما و برف زمستون به سراغ كوه بلند

رفت تا ازش بالا بره.

آخه اون بین راه و در تاریكی شب، لیز خورد و به پایین پرتاب شد، ولی ناگهان

طناب دور كمرش محكم شد و بین زمین و آسمون معلق موند و با همه توان

فریاد زد:

«خدایا كمكم كن!»

و از آسمون صدایی شنید كه:

«از من چی می خوای؟»

گفت: «نجاتم بده.»

صدا پرسید: «باور داری كه می تونم نجاتت بدم؟»

گفت: «البته كه باور دارم.»

صدا پاسخ داد: «پس طناب رو پاره كن و به من تكیه كن، اطمینان داشته باش، مراقبت هستم.»

مرد لحظه ای با خود اندیشید، ولی به جای پاره كردن طناب، محكم و دو دستی چسبید به اون.

چند روز بعد، مردم كوهنوردی رو پیدا كردن كه بدنش از طنابی آویزان بود و به دلیل

سرمازدگی مرده بود، در حالی كه فقط یك متر  تا زمین فاصله داشت.

آره عزیز دلم، تو همه ی مراحل زندگی به كسی توكل و تكیه كن كه مراقبت باشد.

كسی كه همیشه در دسترس باشد، همه جا جواب بده و قدرت پشتیبانی از تو رو داشته باشد.

و اطمینان و اعتماد داشته باش كه اون به طور حتم حمایتت می كند.

پس بیا همت كنیم و بی دغدغه شروع كنیم.

آخه یه بزرگ مهربون هست كه می تونیم بهش دلگرم باشیم.

                                                                                                            (شاهین فرهنگ)