گنهکاری به درگاهت پر از سوز و گداز آمد

                      مران از درگهت او را که با صد عذر باز آمد

طریق بی تو ناهموار و گمراهی است پایانش

                            چو پیمودم رهت دیدم بسی راهم تراز آمد

خوشا آن کو به خلوتگه نشیند با تو در شبها

                             گهی خواهد نیازی و گهی با بار راز آمد

بسوز ای دل که عمری را بدون او سپر کردی

                   غنیمت دان کنون فرصت که وقت سوزوساز آمد

بدیدارش شتابان شو چرا غافل از او باشی 

                                 ملاقاتی نما با یار چون وقت نماز آمد

اگر با دیده حق بین شوی محو جمال او

                      به رای العین می بینی که یارت با چه ناز آمد