«تحویل» می دهد جسدم را به سال نو...
می خواستم بنویسم:
«وبلاگ غزل پست مدرن آغاز یک سال مسخره ی دیگر را...
که وقتی هیچ چیز تغییری نمی کند این روزها و ماهها و سالها و نشانه ها چه چیزی را...
که
اینجا مسیر دایره ای شکل و بسته است
پایان راه طی شده اما نمی رسیم...
که با همه ی اینها تبریک و امیدوارم...»
اما یاد پارسال افتادم که مثل این حرف ها را نوشتم
و دوستان استاد و شاعر برایم ناسزا نوشتند:
«تو غلط می کنی که که مثل ما نوروز را دوست نداری
چندصدایی خوب است اما به شرطی که فقط صدای ما باشد!
تو داری به فرهنگ باستانی ما توهین می کنی حکومتی اطلاعاتی!
برو گمشو نهیلیست پوچ گرای بی مذهب!!...»
پس تصمیم می گیرم که عین یک آدم 30 ساله که در ابتدای مرحله پختگی است
و نمی خواهد زیر بار نظر جمع له شود
بنویسم:
«این نوروز باستانی را خدمت شما و خانواده عزیز تبریک و تهنیت می گویم»
و بعد بروم کنار سفره هفت سینی که نچیده ام
و زل بزنم به روزهای خوبی که نمی آید...