یلدا نام یک فرشته است ...
یلدا نام فرشتهای است، بالا بلند. با تنپوشی از شب و دامنی از ستاره. یلدا نرمنرمك با مهر آمده بود.
با اولین شب زمستان آمده و هر شب ردای سیاهش را قدری بیشتر بر سر آسمان میكشد تا آدمها زیر گنبد كبود آرامتر بخوابند.
یلدا هر شب بر بام آسمان و در حیاط خلوت خدا راه میرفت و لابهلای خوابهای زمین لالاییاش را زمزمه میكرد. گیسوانش در باد میوزید و شب به بوی او آغشته میشد.
یلدا شبی از خدا پارهای آتش قرض گرفت. آتش كه میدانی، همان عشق است. یلدا آتش را در دلش پنهان كرد تا شیطان آن را ندزدد. آتش در وجود یلدا بارور شد.
فرشتهها به هم گفتند: «یلدا آبستن است. آبستن خورشید. و هر شب قطرهقطره
خونش را به خورشید میبخشد و شبی كه آخرین قطره را ببخشد، دیگر زنده نخواهد
ماند.»
فرشتهها گفتند: فردا كه خورشید به دنیا بیاید، یلدا خواهد مُرد.
یلدا همیشه همین كار را میكند؛ میمیرد و به دنیا میآورد. یلدا آفرینش را
تكرار میكند.
راستی، فردا كه خورشید را دیدی، به یاد بیاور كه او دختر یلداست و یلدا نام همان
فرشتهای است كه روزی از خدا پارهای آتش قرض گرفت.
"عرفان نظر آهاری"
