چند روزی است که من باز دیوانه شدم
از غم دوری تو شمع و پروانه شدم
باز سجاده ی من رنگ چشمان تو شد
مهر و تسبیح دلم مثل دستان تو شد
باز هم شب های من بوی باران می دهد
بوی نمناک زمین در بهاران می دهد
باز از این پنجره شعر هایم می روند
گریه هایم می رسند خنده هایم می روند
باز از روی درخت مرغ عشقم می پرد
آتش عشقت مرا تا کجاها می برد
باز قلبم می تپد خسته حال و بی نفس
می زند فریاد که خسته ام از این قفس
باز شمعی می شوم تا بسوزم جان و تن
اشک هایم می چکد بر دل و دامان من
من که رسوایت شدم می نویسم بر درخت
می نویسم در هوا یا به روی سنگ سخت
می نویسم از غمت شمع و پروانه شدم
چند روزی می شود باز دیوانه شدم
...
..
.
خداحافظ