تبلیغات


__
!
28 تیر 87 - 22:40

گاهی روح من خود را تا استانه معبد با شکوه یک ساقه علف پیش میکشد و در آن جا به پای موعظه های عاشقانه و آرام یک کبوتر مینشیند. وقتی به مسیحا می اندیشم پایه های چوبی صندلی قدیمی اتاقم جوانه میزنند! فرشتگان چیستند؟ آدمهائی که تا قله همه خوبی ها و زیبائی های بشری صعود کرده اند!....


  • ارسال نظر (1)
برای ارسال نظر باید به سایت وارد شوید.
نظرها
سعید          
28 تیر 1387 ساعت 23:26
به به!
این شعر رو از کجا کش رفتی مریم؟
برام خیلی اشناست:-)
__