باورم نیست که آن دختر مغرور بهار

عاشق چشم پسر خوانده پاییز شود...

آمد سلام  گفت و به چشمم نگاه کرد

یعنی به خاطر هیجانش گناه کرد

تا آن زمان تمام خیالم سپید بود

او آمدو تمام دلم را سیاه کرد

تنها دلیل عشق من و او نگاه بود

با این فریب قلب مرا سر براه کرد

راهی برای رد شدن از این مسیر نیست

تقصیر او نبود دلم اشتباه کرد...

تو را گم کرده ام امروز و حالا لحظه های من

گرفتار سکوتی سرد و سنگینند و

چشمانم که تا دیروز به عشقت می درخشید، ببین

که چه ساکت و گریانند...

چراغ روشنی بودم برای چشم های تو...

نمی دانم چه خواهد شد فقط بی تابو گریانم،

 کجا مانی که من بی تو هزاران بار در هر لحظه

می میرم....