"نباء عبادی انی انا الغفور الرحیم" : به بندگانم خبر بده که همانا من بخشنده و مهربانم .چقدر شیرین است و ازآن شیرین تر این که میگوید اگر توی بغلم نیایی،عذابت میکنم :"و ان عذابی هو العذاب الالیم" و هرآینه عذاب من همان عذاب دردناک است .این عبارت بیشتر از عبارت اول حاکی ازین حقیقت است که خدا بنده اش را دوست دارد . مثل مادری که به بچه اش میگوید اگر این غذای گوارا و لذیذ را نخوری کتکت میزنم .

در تهدید های الهی بیشتر از بشارتها محبت وجود دارد.