ادامه ی پست های قبل:

انا اعطیناک الکوثر. خیر کثیر حکمت است. کسی که تزکیه ی نفس کرد و

یک مقدار هم در مراحل کمالات قدم برداشت، آنوقت تازه به جایی می رسد

 که از منبع حکمت که فاطمه ی زهرا (س) است، حکمت در قلبش ریخته

می شود. حکمت آن آب زلالی است که منبعش فاطمه ی زهرا (س) است،

 صاحبش رسول اکرم(ص) و ساقیش علی ابن ابیطالب (ع) و سایر ائمه (ع)

هستند. برای من و شما ساقی حکمت از آن حوض کوثر، حضرت بقیة الله

ارواحنا فداه است. در دعای ندبه به درگاه پروردگار عرض می کنیم: و اسقنا

من حوض جده. معنایش بیشتر از اینهاست که در بهشت حوضی است و

 امام زمان آنجا نشسته اند و به شما یک ظرف آب می دهند. این شاید

ملکش باشد. ملکوتش همین است که از آن منبع عظیم کوثر به ما

بچشانند. بکأسه. حال معنای این کأس چیست؟ همین الآن که شما اینجا

 نشسته اید ممکن است امام زمان صلوات الله علیه بوسیله ی آن کأسش و

 بیده و با دست مقدسش از حوض کوثر جدش به شما عنایت کند. بیده

یعنی با اعمال قدرت او که اگر حضرت در خصوص کسانی که تزکیه کرده اند

 و به کمالاتی رسیده اند اعمال قدرت بفرماید، انسان هر چه توان و ظرفیت

 داشته باشداز این کوثر می گیرد و می چشد.

از فرمایشات استاد در شب یکشنبه ۲۰ جمادی الثانی ۱۴۱۹

اقتباس از وبلاگ "گنجینه ی حكمت"

http://ganjine5.blogfa.com                                           لطفا داغ كنید